Vicious - Meh
Andy's Chest - Meh
Perfect Day - 10/10
Hanging round - haat dat dit zo na Perfect day komt
Walk on the Wild Side - Nice
Make up - Ok
Satellite of love - Nice, kende ik nog niet
Wagon wheel - Ok
Intermezzo
Im so free - Ok
Goodbye ladies - cute
Alleen maar goede nummers.
World in my eyes - misschien iets te clean, wel atmosferisch
Sweetest perfection - een heel goed songfestivalnummer. Niet helemaal bij
Personal jesus - banger
Halo - meh
Waiting for the night - stellaris achtergrondmuziek met vocals, ben ik wel bij
Enjoy the silence - banger
Policy of truth - ok
Blue dress - Krijg hier enorme bo burnham vibes van. Niet slecht though.
Clean - vet
Best charmant. Ook een beetje knullig. Ik twijfel tussen 2 of 3 sterren. Ik zou het album best nog een keer luisteren, maar ik denk niet dat ik een moment of activiteit heb waar ik het bij vind passen. Toch maar 3 sterren want een aantal nummers blijken catchy genoeg te zijn dat ik ze maar blijf fluiten
Eerste nummer klinkt erg off. De bas is nergens. Dat getik aan het begin werkt niet voor me, maar het is vooral de piano die gewoon niet lijkt te kloppen.
Red eyes is een erg chill nummer.
Suffering heeft een mooie staart en is verder ok.
Ocean in between the waves is best leuk, maar de drummer had net zo goed een bandje kunnen zijn.
Disappearing is voor mij filler in een album wat het echt niet nodig heeft.
Eyes to the wind is wel weer gezellig.
En hier stopt mijn rating denk ik. Ik kom hier niet zo goed doorheen. Ondanks dat ik een aantal nummers van ze echt wel fijn vind, is het als album niet geslaagd. Misschien kan mijn brainrot aandachtspanne niet dealen met dit alles, maar misschien is 4 minuten aan staart aan elk nummer plakken (hoe mooi die staart dan wel mag zijn) ook geen goede opbouw voor een album.
Ik denk dat uiteindelijk the haunting idle me gebroken heeft. Daarna kwam alles niet meer zo binnen. Jammer, want het zijn wel veel nummers die welkom zijn in mijn grote spotify afspeellijst.
2/5 voor het album. Ben nu ook een beetje bang om de andere albums in hun totaliteit te luisteren. Misschien houd ik het maar gewoon bij singles.
Dumb waiters is een lekker begin. Ik weet niet waar de tekst over gaat maar het klinkt een tikkie unhinged wat lijkt te passen bij het nummer.
##Ik weet niet waarom, maar spring break anthem van the lonely island schiet me te binnen bij dat motief.
Pretty in Pink - ok
I wanna sleep with you - Lekker direct nummer. Toon zetten en gaan. Die schelle sax past goed.
No Tears - Hier is de sax minder welkom. Niet voor mij dit nummer.
Mr. Jones - best prima
Into you like a train - misschien iets aan de brave kant, maar wel muzikaal.
It goes on - man, iets aan drums hebben na dat war on drugs album is erg welkom. Goed nummer.
So Run Down - dit album heeft me intussen best wel te pakken. Misschien mijn favo nummer tot nu toe.
All of This and Nothing - 'you didnt leave me anything that I can understand' is passend. Misschien mis ik de historische context hiervoor. Ik vind het nummer wel een lekkere op- en afbouw hebben dus +1
She is Mine - ik had misschien so run down leuker gevonden als afsluiter, maar het nummer an sich is gewoon prima.
Dit album heeft me een uur geboeid. Alle nummers zijn uniek genoeg, maar het is wel een coherente beleving. De nummers die ik persoonlijk minder interessant vind, voelde niet gelijk als filler. Ik vraag me af of ik de zanger vervelend had gevonden als hij niet zo'n chill accent had.
Ik heb veel Fallout NV gespeeld en heb best een zwak voor de soundtrack daarvan. Het contrast tussen de wereld en de muziek werkt heel goed.
Hier heb je natuurlijk dat contrast niet, dus dan ontstaat de vraag of je behoefte hebt aan het muzikaal equivalent van een zachte warme deken op een frisse avond.
Ik soms wel, en dat er af en toe wat meer swingy nummers met zo'n leuke lopende bas langs komen houdt het fris genoeg.
3/5. Geen echte opmerkingen over de nummers zelf. Niets was echt een uitblinker. Niets was schrijnend.
Dit album heeft een paar nummers die heel goed oud worden en die ik graag af en toe luister (Doo Wop, Final Hour)
Tell Him en Ex-factor zijn ook fijne nummers, maar wel zoetjes.
Forgive Them Father, Everything is Everything en Lost Ones zijn prima.
Every Ghetto, Every City klinkt reuze gezellig, maar de nostalgie hit natuurlijk niet helemaal zoals die voor anderen wel zou doen.
Beetje teleurgesteld in de D'Angelo track. Klinkt net een tik rommelig vergeleken met zijn eigen werk. Nou is het niet zijn album maar ik denk dat een minder rommelig nummer beter voor hem en dus ook het album werkt.
Het heeft ook nummers die niet ok zijn. Hoe lief de tekst ook is, To Zion is echt onluisterbaar voor me.
Can't Take My Eyes Of You breng alleen teweeg dat ik een betere variant van dit nummer wil luisteren.
Dit album heeft enorm veel legacy met allemaal artiesten die hier inspiratie uit hebben gehaald. Het heeft ook allemaal prijzen gewonnen bij release. Legacy of prijzen maken echter een album niet meer of minder luisterbaar. Ik denk dat het op het randje zit of ik het wel/niet als album op zou zetten. Dus het zit op het randje van 2/5 en 3/5.
Een album met covers waar ik eigenlijk altijd liever het origineel luister.
Maar het is iig coherent als album en hurt is top dus het kan niet een ster zijn iguess
Paar leuke nummers. Paar nummers die klinken als een dad-rock parodie. Led Zeppelin is voor mij alleen af en toe een nummertje tolereerbaar ben ik bang.
Unieke sound, weinig bereik. Toch kan ik hier wel een uur naar luisteren omdat de nummers onderling genoeg verschillen en er vaak genoeg een nummertje langs komt die me ligt.
3/5.
