EEEEEVEN FLOOOOOW
Fuck fühl ich mich cool.
EEEVEEEEN FLOOOOOOOOOW
Imagine en white boy si ide 90s und du ghörsch das zum erste mol. Direkt spike frisur mit mit frosted tips.
Fuck man ich fühl mich so als obi en kick-flip chönt mache.
Chli seriöser: de erst track ish chli schwach, aber ab dem gohts los. «Even Flow» unendlich viel swag und de run vo dem track bis zu «Why go» löst i mir was us woni mir wünsch dasi en teenie wär wo gad geg d eltere rebelliert. Wird denn wieder chli meh mellow/emotionaler aber immerno wrapped i dere «epicness». Mitti bis schluss loht denn wieder chli noh. Ish afach würkli chli zahm im verglich zum afang.
Wow.
No nie en richtige Touchpoint gha mit «The Cure» usserd «Boys don't cry». So viel Instrumentals und biz weird production choices uf «The Final Sound» wo aber so d halbziit vom album signalisiert – like that.
Sehr ziitlos, hetti überall ide letschte 30-40 johr chöne usecho. Ghörsh halt de Influence uf 2010s Indie Pop-Rock so krass use.
Ned so mis… Zwenig usenandgsetzt mit Hardrock dasi chan beurteile obs innovativ/guet ish.
Blues Influence und s ✨Drama✨ find ich defür sehr spannend und überraschend.
Ish vorallem no krass wenn denn nachene Autoplay en andere Track spielt (Fireball) und afach merksh das de so viel meh swagger het.
All in all intressanti time capsule aber jez ned eppis woni wieder wird lose
Sehr sweet. Sympathy for the devil ish halt afach ein vo dene tracks off all time! Streetfighting Man und Factory Girl beides halt au easy cooli tracks. Het mich jez ned so krass ahgsproche has jez aber glich fast drü mol gloset und mer hets all in all glich gfalle.
Gfallt mir seeeeeehr!! Sone krassi stimm. Zum teil es bizli corny aber was wilsch mache wenn dis herzli broche wird. Standout track: Rumour has it.
Tönt vlt blöd aber git mer mega Proto-Indie-Rock vibes? Han es paar Double Takes müesse mache ufs Release-Johr vo dem Album. Ja indie-Rock ish au eher es genre wo oft eppis älters emuliert aber glich sho sache ghört wo stärcher galteret hend als das Album. Also du chöntsh es ine Playlist tue miteme Mac DeMarco & The Cooks und es würd ned usesteche.
Usnahme zu dem Statement: Pale Blue Eyes, Jesus. Defür den Tracks wie Murder Mystery wo wieder so modern töned. Ish au so de Stand out Track für mich. Letscht Track (After Hours) het mich jez au easy ghitted gha als epper wo sich au selber gern mol isoliert.
TLDR: Sehr toll, sehr moody, ziitlos und sweet
Gfallt mir mega. De typ het halt so die Südstaate-Sympathie. Liebs wiener bi jedem Track so no was seit vowege “lets go back to blabla“. Ish halt au es Live-Album wan ich ned so fühl, ish aber überhaupt ned störend und addet nomol chli meh flair. S'gekreische müesst ned si aber die wo “Right on“ ine rüefed findi fun.
Stand out tracks: It's My Own Fault, How Blue can you get & You Upset Me Baby.
So Groovy, So unapologetically Black – love it
Its cool. Han leider nüt schlaus oder lustigs dezue zsege. Not my favorite aber hans gnosse.
Fangt so guet ah und sie het au e extrem gueti stimm. Soooo viel soul finds ganz gross. Mues afach leider zuegeh dases mich geg de schluss nümm so packt het.
Ähm. Check das placement ned. Es ish ja afach e compilation mit Songs und zum Teil mehrmols de glich. Zwei Stund und denn mehrmols de glich stuff ish mir afach eine zlang. Es verschmilzt afach alles zu einere Hippie-Pfütze.
Zwei Tracks wo mir ufgfalle sind (und ja sie sind am afang) My Sweet Lord weirded me out aber defür ish Wah-Wah en zimliche Banger.
He checks ned ganz. Sorry aber de Spot uf dere Liste het es anders Album meh vedient. Es git mer de vibe als obs afach de Beatles nomol extra hend welle Credit geh.
Gelassen und süss
Name seit eppis aber no nie gross gloset. Halt huere Edgy… Its giving shadow the hedgehog und tribal tats. Standout Tracks: Smack My Bitch Up, Funky Shit & Narayan
We backkk!!
Sehr sehr indie – sehr sehr cool. Fangt eher langsam und ah aber hine use wirds würkli recht guet. Standout tracks: Windowsill & My Body Is a Cage