SLAYEEEER sample gebruiken? Yeah boiiii!
Cool, maar een heel album is nog steeds teveel.
Ondanks veel goede nummers, nog net iets te veel pop Beatles om heel het album steeds op te zetten. Beetje meer drugs pakken jongens.
Meh.
Shrek is echt ne kei goeie film!
Zucht.
Ik dacht te beginnen met te zeggen dat de 70's en 90's voorbij zijn, maar nu zie ik dat het album nog op het randje van die 90's is uitgebracht. Ok dan..
Toch! Jeez Louise, zoals ze wel eens in het Zuiden van "the U S of A" zeggen, jeez Lucinda. Ik heb me er door geworsteld, maar elk nummer dacht ik opnieuw: "ok Lucy, het is goed geweest, gebruik eens een andere maat."
Dit is de singer songwriter op zijn meligst en het is al zoveel gedaan.
Er zit wel eentje tussen dat ik meer kan appreciëren: can't let go. Een bluesy nummertje met wat tempo dat best ok is, maar toch kan IK wel gemakkelijk loslaten, sorry Lucy. En ok, Joy vond ik ook nog wel goed.
Ik zal het nog twee sterren geven, want het was goed geproduced en ik ben bevooroordeeld omdat ik sowieso geen country boy ben.
Tot nooit meer Lucinda.
Voor mooie nummers over liefde of problemen van de mens zal ik wel naar Bob Dylan gaan.
Voor mooie 70's samenzang tussen mannen en vrouwen zal ik wel naar Fleetwood Mac gaan. Of fuck it, ABBA!
Voor een mandoline in rock muziek naar Rory Gallagher. <3
Ah, een band uit een tijd dat muzikanten nog cool konden zijn, zonder cool te doen.
En een groepsnaam die alles zonder probleem samenvat.
Leuk!
Dat is ook wat ik van de muziek vind: leuk.
Niet meer, niet minder.
Vind ik wel eens leuk. Alles in detail bespreken hebben er al genoeg eens gedaan he, laat ons eerlijk zijn. Kom.
Ik snap niet waarom het in de lijst zit. Maar ja, van alles iets zeker?
Ik heb het bijna uitgeluisterd, maar ik blijf alleen maar zitten met het gevoel mijn tijd verscheten te hebben.
Niet voor mij.
Altijd goed om op te zetten als andere mensen het kunnen horen. "Amaai zeg, luistert dienen daar naar? Ferm. Da's toch ne mens van de wereld he"
Als ik alleen ben? Wel eens tof, maar iets teveel voor een heel album.
Leuke ontdekking. Weer niet eentje voor elke dag, of heel het album, maar er kunnen zeker enkele nummers naar een lijst.
Weeral? Nee, teveel.
Luisteren mensen daar eigenlijk nog veel naar? Volledige albums dan vooral.
Er staan er meer op dat ik ken dan ik dacht.
Tja, koning van niet-mijn-ding.
Ze kan zingen, ze kan piano spelen. Me bekoren kan ze niet.
Niet percé slecht, maar ik begin te twijfelen over mijn vertrouwen in dit experiment.
Ik kende The Kinks uiteraard maar van enkele nummers en heb het verder nooit een kans gegeven, al was dat niet bewust. Daarom was dit wel een extra leuke "ontdekking".
Wel had ik iets te vaak het gevoel naar een minder goeie versie van the Beatles te luisteren.
Een slecht album kan ik dit niet noemen, het is gewoon echt mijn ding niet.
Het is voor mij vaak gewoon gezaag, te "wenerig" en het ambetantste van al is dat ik zijn zangstijl echt niet kan hebben. Dat maakt het voor mij moeilijk een album ervan uit te luisteren.
En die doo doo doo doo altijd in Lemonworld, wie vond dat een goed idee? Irritant man.
De titel conversation 16 vat het wel goed samen: je telt gewoon de gesprekken, want het blijft maar duren.
Twee sterren voor de muziek kunnen er nog af (als ik zijn stem weg denk).
Mogelijk het enige album waarvan ik elk nummer mee kan brullen...
Wauw, waar is de tijd. Ik zou willen zeggen dat dit de eerste plaat is dat ik ooit kocht met mijn zuur verdiende centjes, toen ik 12 was, maar er was nog eentje voor. Veel minder cool, maar bon, cool wordt je niet vanzelf: Curb van Nickelback.
Doordat ik ze al zo lang heb en toen niet veel keuze had welke ik zou opleggen, heeft deze heeel veel opgestaan. Dat hielp waarschijnlijk om de teksten te onthouden. Iets waar ik trouwens heeel slecht in ben.
Toen ik op de bus eens een "coole achttienjarige" zag met een pet en patch van LP, wist ik dat ik goed bezig was. Ik luisterde naar coole muziek.
Meteora vond ik ook nog nice, daarna ben ik de interesse wat verloren. Hier en daar eens geprobeerd, maar het latere werk van Linkin Park kon me niet bekoren.
Doorheen de tijd is het een plaat gebleven dat ik ben kunnen blijven opzetten, met momenten. Ook nu geniet ik er nog steeds van. De nummers blijven blijkbaar ook heel vaak van toepassing zijn op mijn leven.
Ik ben ondertussen geëvolueerd naar een moderne, rustige, luisterende, met emoties rekening houdende ouder. Jeej...
Vanbuiten dus vaak een man die zo zen lijkt (of toch bijna) als boeddha zelf, maar vanbinnen eigenlijk gevoelens heeft die gelijk lopen met het nummer one step closer. Aaah ouderschap. Heerlijk, toch? (Mijn ouders maakten het zich wel gemakkelijk zenneee).
Verder ga ik het niet over elk nummer apart hebben, ik vind ze gewoon allemaal goed. Punt.
Deze kwam voor QotSA, Metallica, Nirvana en al die coole bands dat ik nog ging ontdekken. Er zijn ondertussen ook zoveel ontdekkingen geweest die ik uiteraard veel beter vind. Maar deze plaat... (<3) dit is de plaat dat de weg naar die ontdekkingen opende en zal daarom altijd een speciaal plaatsje in mijn muzikaal hart behouden.
Ik snap de aantrekkingskracht van Paradise by the dashboard light wel, maar dat een heel album lang kan me wel gestolen worden.
Rare 80's sound, het nummer play in the sun is precies voor een Micky Mouse aflevering gemaakt.
De tweede helft kon ik beter smaken.
Prince is wel sowieso een artiest waar ik bepaalde nummers wel eens graag van hoor, maar nooit te veel. Volgens mij is dit dan ook nog eens niet een van de betere platen.
Was een leuk album, de 80's hebben ook hun goeie kanten binnen pop.
Mijn enthousiasme toen ik de plaat van de dag zag had meer sterren dan de plaat. Misschien was mijn teleurstelling daarom wat groter.
Het was niet slecht, maar met deze live versie lag het er wat te dik op en was het allemaal nogal uitgerekt.
Jammer.
Ik zou het niet gedacht hebben, maar via dit experiment zit ik nu aan mijn tweede radiohead plaat en ik ben weer fan.
Enkele mindere nummers hier, Kid A vind ik over heel de lijn beter, maar toch nice.
Het gaar hier dan vooral over nummers zoals We suck young blood. De "zaag nummers"... al moet ik wel zeggen dat niemand zo mooi kan zagen!
Al bij al tof dus!
Ik herkende ze meteen! Da's die van Friends in die een met Phoebe daar, ge weet wel.. ja.
Ik had nooit geweten wie ze echt is en wat voor muziek ze maakte, dus bedankt zeg.
Het was wel ok, maar ik ga er niet naar blijven luisteren.
Ja...Pink Floyd he.
Maar niet de plaat die ik kies.
Was leuke achtergrond muziek. Deed me denken aan iets dat vroeger bij mijn moeder had kunnen opstaan.
Goed geschreven muziek, maar deed me niet echt iets.
Manne toch, wat een plaat. Sappige riffkes, lekkere tempo wissels, badass teksten. Jullie weten het, ik ben fan.
