papa Outkast. De blazers reden het spul. Hoe langzamer de nummers hoe vervelender. Maar was dan ook nooit een fan van Ferry Maats' Soul Show. Tros, donderdagavond. Brrrr.
Hoe ouder ik wordt, hoe meer ik de up tempo nummers weet te waarderen. En dat komt dan vooral door het koper.
Wat heeft Shining Star trouwens een raar einde.
3
Alles met een Hammond orgel klinkt 10 keer beter. En dan hoop je dat dit album vol zit met pareltjes, maar dat viel me wat tegen. Iedereen met een beetje liefde voor muziek kent natuurlijk het openingsnummer, Green Onions. Daarna kakt het voor mijn gevoel iets te veel in.
Het zijn natuurlijk geweldige muzikanten. Ze vervallen alleen iets te veel in freak gefriemel, wat mij betreft. Gelukkig is de afsluiter dan weer wel geweldig.
Geinige 60's pop, want rock kan ik het niet noemen. Al kunnen ze op Wikipedia nog zo hard roepen dat The Young Rascals een rockband was.
Herkende meer nummers dat verwacht. Uitschieter naar boven is wat mij betreft een How Can I Be Sure, wat heerlijk UK-soulachtig klinkt.
alsof ik naar een heel fijn radiostation luister. En in bijna elk nummer een hele fijne bas.
onverwachts beter dan gedacht. Maar een paar mindere nummers.
pioniers van de Kraut. Kunt toch we horen waren de heren van bijvoorbeeld the O Sees en King Gizzard and the Lizard Wizard een flinke pot mosterd hebben gevonden.
van sommige album vraag je je af waarom ze in de top 1001 staan. Van dit album hoor je gelijk waarom het in de top behoort.
niet soort lo-fi rammelgejenkel uit de USA gaf en geeft me altijd flink veel donkerbruin in mijn aura.
interessant maar uiteindelijk me toch een beetje te saai.
hoop gedoe om veel ingewikkeld gedoe. Soms gefreak op de vierkante millimeter. Al was het niet allemaal beroerd. En eerlijk gezegd ging het uurtje sneller voorbij dan verwacht.
Van het aangedragen U.K. werd ik halverwege al doodmoe en zou ik een lager review gegeven hebben.
prog-rock met meer de nadruk op rock dan de prog. Bij ELP was dat omgekeerd. Na 1x luisteren had ik het eigenlijk wel gehad. Op zich niet verkeerd en zal in die tijd best baanbrekend zijn geweest. Ik ben het na een minuutje of 20 wel een beetje zat. Dan krijg ik er net zo'n niks zeggend gezicht van als van de heren op de hoes.
buiten de singles om staan er best leuke nummers op. En best wel een zwartgallig album eigenlijk. Stalkers, Serie Moordenaars etc etc. O...en een liedje over moeders. :D
hoe lief en poppy het ook mag klinken, wanneer de 34 minuten aanvoelen als een uur (is het album nou nog niet afgelopen??? Nog een nummer????) dan kan het geen goede score opleveren.
geinig maar meer ook niet.
heeft misschien wat meerdere luisterbeurten nodig. Maar nu was het toch vooral achtergrondmuziek die niet bleef hangen.
Uiteindelijk vond ik hem persoonlijk vrij saai en blijft hij nog geen 5 minuten hangen.
ik kon hier echt helemaal niks mee.
blijft lekker
