STEREOWOWOWOW! Behoorlijk stevig voor 1967-standaarden, de gitaar-virtuositeit kan ik waarderen, maar wordt snel wel een beetje zenuwachtig/noodelig. Ga ik nog weleens terugluisteren, meest memorabel was
"Spanish Castle Magic"
Prachtig, mooie teksten, zeer bijzondere sound gezien het landschap en vorige werk. Vergeet altijd een beetje dat deze richting het einde best experimenteel wordt nog. Highlights: Where The Streets Have No Name, I Still Haven’t Found…, Running To Stand Still, Mothers of the Disappeared.
Jeugdnostalgie, met de paplepel erin gegoten, veel in de auto geluisterd met familie. Daarna denk ik eerste "volwassen" muziek waar ik helemaal aan verslingerd raakte, culminerend in eerste concert in 2010. Volgens mij omdat mijn ouders bij het uitkomen van de opvolger "The Resistance" hadden gezegd dat als Muse in onze woonplaats zou komen, we dan zouden gaan - jaar later werd dat ineens aangekondigd en toen konden ze niet meer terug!
Blijft fijn album, grote diversiteit aan geluid maar ook wel heel coherent. Deels door de productie denk ik. Maar ben dus ook biased. Highlights: Map of the Problematique, Assassin, City of Delusion, Glorious (Japan bonus track). En Knights Of Cydonia vanwege de live-ervaring
Deprimerend (“it doesn’t matter if we all die”) en verontrustend (“something small falls out of your mouth and we laugh”). Zo begint dit duistere album, en de rest van de looptijd bevat weinig tot geen lichtpuntjes. In mijn ogen niet de beste van The Cure maar man ze slepen me wel mee. Ik hou van de stem van Robert Smith, en die werkt wat mij betreft het beste in deze donkere context. Highlights: One Hundred Years, Cold, Pornography.
Fantastisch! toegankelijk maar ze doen ook wel wat avontuurlijke dingen, en zoveel emotie. Een van mn favoriete albums allertijden. Highlights: Who’s Gonna Ride Your Wild Horses, Ultra Violet, Acrobat, Love is Blindness
Op basis van het genre en tijdperk zou dit mijn ding moeten zijn, maar de nummers blijven niet hangen en heb niet de behoefte gevoeld het nog een keer te proberen.
Een van mijn favorieten. Fijne stem en melodieën, mooie teksten en heel goed gitaarwerk. En vreemde fade-ins en fade-outs? Highlights: I Know It’s Over, Bigmouth Strikes Again, There Is A Light That Never Goes Out
Geniaal, emoties, veel verschillende ambiances, fantastische stem (beste die ik ken). Highlights: Grace, Last Goodbye, Hallelujah, Dream
Brother, Forget Her (bonus track).
Funk en soul ben ik beide niet zo bekend mee. Kon het gitaarwerk wel waarderen en het leek me best dansbaar, maar met name de zang klonk ook erg gedateerd. Highlight: Sex Machine (13 min jamsessie?)
Beetje ouderwets, wel chille liedjes, voor mijn gevoel niet heel vernieuwend ofzo.
Hip-hop, nog een genre waar ik echt niet bekend mee ben. Maar de instrumentatie/beats vond ik nice, en niet zo conventionele songstructuren. Stemmen moet je een beetje van houden, en de teksten zijn wel meer op de voorgrond dan ik gewend ben. Maakt wel dat je de teksten soms erg goed verstaat, en ze kunnen wat lachwekkend zijn. Highlights: Shake Your Rump, The Sounds of Science (Beatles sample wow!), Hey Ladies.
Op zich fijne liedjes, wel beetje tam en wat gelikt/Amerikaans voor mijn smaak. Prettige stem(men) om naar te luisteren, zou het zo als achtergrondmuziek nog eens opzetten
Chille achtergrondmuziek, maar zou het niet heel snel opzoeken om actief naar te luisteren. Hij heeft wel echt een mooie stem zeg! En ik kan me goed voorstellen dat dit veel impact heeft gehad
Mega cliché jaren 80, maar daardoor niet minder fijn om te luisteren. Fijne baslijntjes, synths en orkestratie, ik kende het nog niet!
Vrij nietszeggend, had verwacht wel een hit te herkennen. Maar prima voor in de achtergrond
Heel erg bijzonder, prachtig, diep, verrassend, soms een beetje gek, maar oh zo mooi. Fantastische muzikanten, mooie teksten, (een van) de beste albums van Bowie, en misschien wel überhaupt ooit. Highlights: Blackstar, Lazarus, en de combinatie Girl Loves Me + I Can't Give Everything Away. "Something happened on the day he died..."
Mooi, wat rustiger dan Rumours (die ik wel goed ken). Wel net zo'n fijn geluid. Highlights: Sara, Sisters of the Moon
Chill album, weet niet of ik het zo snel nog eens op zou zetten, maar ik hoorde wel fijne dingen. Niet zo bekend met het genre
Te lang, weinig inhoud, zegt me allemaal niet veel.
Fijn album, mooie stem. Zou ik zeker nog eens luisteren
Echt nice, in mijn oren heel stereotiep voor de klank van de jaren 90 rock - zowel luide momenten als rustige. Stem van Billy Corgan moet je van houden wel. Highlights: Today, Disarm, Mayonaise (lichte bias voor de rustigere nummers dus!)
Oeh een livealbum. Best goede manier om een nieuwe artiest te leren kennen, was hier alleen bekend met "The Boys are Back in Town". Lekker energieke gitarenherrie, miss beetje te glam voor mijn smaak. En had het na 5 kwartier ook wel weer gehoord op zich. Zou het nog weleens opzetten
