1001 Albums Summary

STEREOWOWOWOW! Behoorlijk stevig voor 1967-standaarden, de gitaar-virtuositeit kan ik waarderen, maar wordt snel wel een beetje zenuwachtig/noodelig. Ga ik nog weleens terugluisteren, meest memorabel was "Spanish Castle Magic"

Prachtig, mooie teksten, zeer bijzondere sound gezien het landschap en vorige werk. Vergeet altijd een beetje dat deze richting het einde best experimenteel wordt nog. Highlights: Where The Streets Have No Name, I Still Haven’t Found…, Running To Stand Still, Mothers of the Disappeared.

Jeugdnostalgie, met de paplepel erin gegoten, veel in de auto geluisterd met familie. Daarna denk ik eerste "volwassen" muziek waar ik helemaal aan verslingerd raakte, culminerend in eerste concert in 2010. Volgens mij omdat mijn ouders bij het uitkomen van de opvolger "The Resistance" hadden gezegd dat als Muse in onze woonplaats zou komen, we dan zouden gaan - jaar later werd dat ineens aangekondigd en toen konden ze niet meer terug! Blijft fijn album, grote diversiteit aan geluid maar ook wel heel coherent. Deels door de productie denk ik. Maar ben dus ook biased. Highlights: Map of the Problematique, Assassin, City of Delusion, Glorious (Japan bonus track). En Knights Of Cydonia vanwege de live-ervaring

Deprimerend (“it doesn’t matter if we all die”) en verontrustend (“something small falls out of your mouth and we laugh”). Zo begint dit duistere album, en de rest van de looptijd bevat weinig tot geen lichtpuntjes. In mijn ogen niet de beste van The Cure maar man ze slepen me wel mee. Ik hou van de stem van Robert Smith, en die werkt wat mij betreft het beste in deze donkere context. Highlights: One Hundred Years, Cold, Pornography.

Fantastisch! toegankelijk maar ze doen ook wel wat avontuurlijke dingen, en zoveel emotie. Een van mn favoriete albums allertijden. Highlights: Who’s Gonna Ride Your Wild Horses, Ultra Violet, Acrobat, Love is Blindness