Veel respect voor dit album en wat het betekend heeft voor muziek. Ik moet zeggen dat ik het meer heb leren waarderen door er nu nog eens, aandachtiger, naar te luisteren. Kan het echter geen 5 sterren geven omdat het zeker niet mijn favoriete radiohead album is en er toch 1 of 2 nummers zijn die ik liever skip.
Vind het wel heel mooi hoe het eindigt met 'Untitled'. Het is wel zo'n album dat een beetje als een reis aanvoelt wanneer je het in zijn geheel naar luistert.
Voor de meeste genres vind ik de 80ies altijd de minst luisterbare periode, en hiphop spant hierin wel de kroon. Ik kan begrijpen dat dit album in zijn tijd misschien wel indrukwekkend was, maar het klinkt nu ongeloofelijk gedateerd. Not a fan.
4.5 Eerder!
Zowieso 1 van mijn favoriete albums, met een paar nummers die wel op de verzamelcd van mijn leven mogen staan: Girl, In my life, Michelle. En dan hebt ge nog Norwegian Wood, Nowhere man., ...
De meeste toppers zijn toch wel eerder John Lennon nummers op deze.
Toch kan ik geen 5 sterren geven, omdat ik een paar andere Beatles albums beter vind, plus dat er af en toe wel een misser is qua song op Rubber Soul
(What goes on).
Dit is ook het eertste album vanaf wanneer de Beatles echt interessant beginnen te worden voor mij. Alles daarvoor is 'een beetje' hetzelfde , hier beginnen ze pas echt te experimenteren. Dan hebben ze albums gemaakt in de jaren 60 die, naar mijn mening, minder gedateerd klinken dan bijvoorbeeld het album hiervoor van Public Enemy uit de jaren 80.
Love The Beatles forever.
Dit album heeft een all-time favoriet nummer van mij (Susan's house), maar tijdens het luisteren voelde het toch een beetje te monotoon als volledig album. Misschien heb ik te weinig depressieve gevoelens om zo'n albums ten volle te appreciëren? In andere reviews stellen mensen de vraag of dit album wel terecht in de 1001 albums-lijst staat, ben het daar een beetje mee eens.
Die bass-lijn in de intro van Susan's house zal ik wel nooit beu geraken.
Eels heeft zijn eigen herkenbare sound waar ik wel fan van ben, maar blijf toch vaak op mijn honger zitten als ik een heel album luister.
In het begin was ik van: 'deze platte muziek kan ik niet een heel album lang luisteren'. Wat later waren er een paar nummers die op zich wel aangenaam waren als achtergrondmuziek. Begrijp wel helemaal niet wat er speciaal zou zijn aan dit album. Klinkt heel standaard en commerciëel. 1 ster
Ik heb een kleurenfoto van de bandleden opgezocht, omdat het deze muziek zich ontbreekt aan wat meer... ziel. Tot mijn verrassing bleken ze niet allemaal ros te zijn.
Ik heb nog een paar oneliners bedacht:
- Zo generisch als hun band naam en gelijknamig album, zo generisch klinkt het.
- Dit is kampvuur-muziek waar ik het niet warm van krijg.
The band... Ik snap het toch niet zo goed. En dan zeker dit album waar The Weight ineens niet op staat. Het ontbreekt deze band duidelijk aan een goede zanger om het die bezieling te geven dat het mist. Iemand als, ik zeg maar iets, Bob Dylan bijvoorbeeld.
Het lijkt me weer zo'n 'muziek-geschiedenis-wise' belangrijk album dat niet meer dan dat is. De zang klinkt saai en het productie niveau van het album valt ook tegen.
Ik dacht, misschien wel geniale teksten? Maar dat vond ik ook niet heel bijzonder.
Mijn mening is juist, hier blijf ik bij.
3 sterren ipv 2 uit respect voor Dylan. Bezie het als een positieve 2,5.
Niet helemaal naar kunnen luisteren, maar deze muziek is wel 'up my alley' natuurlijk. Wel niet zo'n fan van die live-opname, met die introducties tussen. Plus de kwaliteit is ook niet zo geweldig. Ze hadden precies wel een beter album kunnen kiezen. Favoriete nummer: 'take the a-train'.
Ik wil jullie graag een blik gunnen in de huidige gang van mijn leven.
Voor de volledige ervaring zou je, terwijl je dit leest, het nummer 'dos cruces' nog eens moeten opzetten.
Het is donderdag. Mijn tweede zoon is nu 4 dagen oud. We hebben de pech gehad dat, letterlijk 1 dag nadat Teo geboren is, Leon ziek is geworden. Dus naast de pasgeboren nieuwelin nog een twee-jarige met koorts thuis. Voor degenen zonder kinderen, dat is gelijk op uw werk zijn met een kater.
Toch nog een poging doen om het album van de dag te luisteren. Ik kende het eerste nummer al, dus ik was benieuwd naar de rest. Ik dacht: ik zet dat album gewoon met het boxske op (meestal luister ik met de koptelefoon).
Het nummer 'dos cruces' begint. May gaat zich douchen, ik mag het als vice-president even overnemen. Het nummer speelt door, Leon begint wat vervelend te doen. Hij krijgt te weinig aandacht. Dan maar negatieve aandacht zoeken. Teo heeft een vuile luier. Dos cruces berijkt zijn climax (haaayaaayayayaaa). Ik probeer Teo een propere luier aan te doen, hij stribbelt tegen. Leon begint te schreien, in koor met Dos cruces. Teo valt in. De luier is nog niet om. Dos cruces gaat door. Een kakafonie aan geschreeuw. Ik wil de muziek afzetten maar mijn gsm ligt te ver. Chaos....
Later die avond ben ik frieten gaan halen. Met de koptelefoon op. Dos cruces opnieuw geluisterd, zo wandelend door de stad in het donker raakte het me echt wel. Straf dat die dat ook effectief in het spaans zingt. Heb heel het album nog niet uit kunnen luisteren, maar zeker een paar pareltjes tussen.
Ja... Het is gewoon niet mijn stijl hiphop. Kan de 'flow' van de 2 rappers niet echt smaken en de beats zijn ook niet helemaal mijn ding.
Ik was benieuwd naar het'volledige album', en was vrij snel teleurgesteld.
Misschien niet helemaal fair om het te reviewen want heb maar een kleine poging gedaan om te luisteren en het na een paar nummers opgegeven. Dit album klinkt zo enorm 90ies, en dat bedoel ik niet al iets positief. Het was precies de soundtrack van één of andere oude civ-building videogame.
Fijn! Klinkt wel allemaal een beetje hetzelfde maar het is fijn genoeg daarvoor. Wiiiiieeeeeeeeeee, haha, ha, wiieeeeeeeee
De charme van een live album gaat me meestal voorbij. Ge had er bij moeten zijn zeker?
Leuk!
Ik zou het een 3,5 geven maar maak er een 4 van omdat ik 'Cut my hair' zo'n episch nummer vind.
Goede muziek om een blok kaas op te raspen! Heb wel niet een heel album kunnen luisteren.
Nooit van gehoord, verrassend! Die wonderwall lijkt me wel leuk om op gitaar te leren!
Ik heb voedselvergiftiging gehad in India, en dat was toch nog minder platte kak dan dit.
Vergeef mij de boutade, ik probeer gewoon indruk op jullie te maken. Zo slecht was het nu ook weer niet, maar te gepolijst naar mijn smaak. Melodisch en mooi mag, maar toch liever met enige rauwheid of bezieling. Voor mij niet gebuisd, maar nipt.
Wat Tom zei.
En ik die dacht dat Marilyn Manson goede kaas-rasp-muziek was!
Hoeveel hits kan 1 plaat hebben?! En dit was blijkbaar hun debuut-album. Toch wel indrukwekkend. Jammer genoeg waren mijn linkin park cd's die met Jay Z (jawel), en meteora. Als ik deze had, had ik er vaker naar geluisterd in mijn jeugd denk ik.
De muziek heeft wel iets 'tiener', een beetje onvolwassen, maar tegelijk zijn dit dan wel de meer memorabele nummers van een zatte Dans-Cafe avond. En dat respecteer ik.
Kennen jullie dat filmpje op YouTube waarin ze 'In the end' spelen, na de dood van de leadzanger? Bij de chorus zegt die rapper 'sing so Chester can hear you up there ', of zoiets. Dat is iets waar ik toch een stiekem traantje bij moet wegpinken.
Voor mij moet er niet in letterlijk ELK nummer een snare-drum met reverb of een 'clap' zitten (dankuwel 80ies). Ja... Prince. Heeft wel goede nummers maar heb die toch altijd al een beetje overrated gevonden.
Heb zo'n beetje een kwantiteit boven kwaliteit gevoel bij hem. Zeker als ik dan een volledig album luister. Die machinale drumbeat gebruikt hij iets te vaak
Als ik dan in de Wiki lees "arguably the best album of the 80ies"... Ja... dat geloof ik wel. Voor mij zijn de 80ies een zwarte bladzijde in de muziekgeschiedenis.
Eindelijk!
Eindelijk een album dat beantwoordt aan mijn motivatie om dit te doen. Iets dat ik eigenlijk niet echt kende, en dat ik echt goed vond. Heb mij hier op geamuseerd tijdens het koken gisteren.
Dit is 80ies done right. 'The Walk' heb ik toegevoegd aan mijn likes, die sprong er echt uit.
Jammer dat Sweet Dreams al zo verzadigd is, want op zich toch wel een schijfke.
Dit is 1 van de eerste 'onbekende' albums die ik zeker nog eens ga opzetten.
In de tweede helft van het album even een dipje, vandaar toch 4 sterren ipv 5.
Eigenlijk staan hier maar enkele nummers op dat echt een 'nummer' zijn. Als in, dat ge in een playlist kunt zetten. Comfortably Numb is dat 1 van, en is voor mij 1 van de mooiste nummers aller tijden. Op zich is dit, qua muziek, 1 van mijn minder favoriete Pink Floyd albums. Maar dit is ook meer dan dat. Voor mij is dit echt kunst. Niemand deed (of doet) iets zoals Pink Floyd. En dit is 1 van hun vele meesterwerken.
Fuck yeah! Machtig!
Bij deze band heb ik altijd hetzelfde voor, het idee klinkt beter dan de uitvoering.
Dit was al zeker en vast een album dat ik al vaak heb geluisterd, maar door wat meer achtergrondinformatie en aandachter te luisteren heb ik de genialiteit ervan meer ingezien. Prachtige songwriting en tijdloos.
