Niet het gehele album lang fan van het twitchy stijltje, maar het is toch een unieke sound die echt wel wat heeft. Geen uitschieters op dit album, maar de laatste twee (wat rustigere) nummers ronden het wel mooi af.
Ik ben nooit zo'n fan van Springsteen geweest, vond het een beetje oude lullen muziek. Dus misschien moet ik me even achter de oren krabben nu ik dit album toch kan waarderen.. Mooie volle songs, <3 strijkers
Er gebeurd ontzettend veel op dit album. Een aaneenschakeling van vage solo's, één drummer links, de andere drummer rechts, etc. Voor mij bestaan er grofweg 2 categorieën jazz, mooie jazz en jazz die meer de grenzen opzoekt van wat mogelijk is om samen goed te laten klinken. Dit valt toch meer in de laatste categorie. Neemt niet weg dat ik me vermaakt heb, maar waarschijnlijk blijft het bij deze keer.
Old classic
Modern classic. Na volle re-listen toch 5 sterren gegeven die dit verdient.
Vergeten dat ik niet eerst reviews moet lezen voor het luisteren, nu was ik ook steeds aan het wachten op Come On Eileen. De eerste helft kan ik alleen maar omschrijven als 'gezellig', daarna heb ik het wel een beetje gehad met z'n stem vooral. Had best dood kunnen gaan zonder dit album te horen.
Begon vet, werd me daarna iets te langdradig
Kijk eens aan, de eerste nieuwe ontdekking via deze lijst die ik graag nog eens wil luisteren. Een prachtstem, mooie gelaagde muziek, en boeide me van begin tot eind. Shoutout naar de gitaarsound in het laatste nummer.
Niet echt voor mij
Ik heb het een kans gegeven, maar het staat mij tegen dat het klinkt alsof ie vooral de hele tijd aan het klagen is. Z'n stemgeluid helpt natuurlijk ook niet echt mee wat dat betreft.
Opzich best een leuk stijltje, maar het album is erg eentonig.
Mooi raampje naar een andere tijd, fijn om de zondagochtend mee op te starten
Vet hoe ze hier steeds tussen dat schurende korrelige geluid en goede melodieuze songs in zitten.
Wil eigenlijk 3,5 ster geven maar da ga nie. Na de eerste keer luisteren een paar jaar terug niet zo onder de indruk, nu wel beter in de sfeer gekomen van wonky 80s effecten, bijna-non-existent baslijnen en dramatiek
Eerste gedachte: Ojee, hier een heel album van? Maar toen bleek het een warm bad te zijn dat mijn fietstocht door de regen toch wat opfleurde met herinneringen van roadtrippen door droge gebieden in de VS. Die combi van pedalsteel, fiddle en af en toe een subtiele piano is nice. Leuk om een keer te horen, maar niet iets wat gaat blijven hangen.
Waarom kende ik dit album nog niet?! Helemaal in mijn straatje.
Hell yeah
Zin in tapas
Dit album was perfect op de achtergrond bij het lezen van A song of ice and fire. Supermooie stem, hield ook op de achtergrond de aandacht vast, ook met slechts een akoestische gitaar.
Heerlijk dit stijltje. Running with the devil en Aint' talkin' bout love zijn bangers.
Jooo gaaf! Vet om weer eens een album helemaal te luisteren. Smoke on the water luister ik nooit meer omdat het zo grijs gedraaid is, maar stiekem toch wel vet hoor.
Het eerste album in deze lijst dat ik op vinyl heb liggen. Als Queen liefhebber word ik wel blij van de meeste nummers op deze plaat, ook al waardeer ik hun latere werk nog wat meer. Dit is wel het eerste album waarop ze van een rockband meer opschoven richting hun typische geluid, een mengelmoesje van allerlei stijlen. Soms typisch Brits, soms classy barok, soms overdreven blij. Bohemian Rhapsody is niet het beste nummer ooit gemaakt, maar het is wel verdomd creatief.
Dit album pakt me een stuk minder dan Purple Rain van 2 jaar later. Alleen de titeltrack is echt goed.
Ja wel prima, maar blijft op de achtergrond
Vet omdat het een complexe wirwar is van tonen waar je in kan verdwalen, soms mooi en soms schuurt het.
Hoewel dit cijfer doet vermoeden dat ik een Kings of Leon-hater ben, is dat niet het geval. En hoewel we met vrienden vaak gelachen hebben dat ze wéér headliner waren op een festival, hebben de albums uit die tijd toch een fijne nostalgische waarde voor mij. Dit veel rustigere album, dat nog meer de nadruk legt op de knijperige zang, doet het alleen voor mij niet.
Ook dit album kon me helaas niet bekoren. De titel van het album én de twee nummers met Bob Dylan in de titel doen me trouwens vermoeden dat hij zichzelf wel belangrijk vond.
Ik was al bekend met de absolute banger: The look of love. Maar dat de rest van het album ook zo goed is verbaast me. Consistent vette nummers, en de laatste 2 platen, voegen ook echt wat toe, ook al zijn het bewerkingen van eerdere nummers op de plaat.
Zoals
Met haar bijzondere stem zorgt Björk met dit album voor iets dat ik vooral met aandacht moet luisteren om van te genieten. Op de achtergrond gaat het anders al gauw wringen. Dat gezegd hebbende, als ik dan wél goed luister, hoor ik een album wat veel mooie lagen heeft en goed doordacht is. En vooral een gepassioneerde en krachtige artiest.
Goei funky v.i.b.e.s.!
Hoewel ik Lazaretto veel vaker heb geluisterd, is dit ook echt een nice gevarieerd album. Mooi hoe het als eerste solo project van White toch een andere sound heeft dan the White Stripes maar wel in hetzelfde straatje valt. Zin in BKS!
Langdradig en soms ronduit lelijk.
Oef, ik geef niet snel 1 ster maar deze verdient het. Wat een akelige stem!
Dit album zit heerlijk op de sweet spot tussen de 80s en 90s sound. Beste ontdekking van afgelopen week!
Verschrikkelijk
