1001 Albums Summary

Heerlijk, luistert lekker weg op een ontspannen dag, maar prikkelt ook voldoende.

Ontspannend en swingend, met het bekende Take Five als hoogtepunt. Niet iets wat ik dagelijks op zou zetten, maar wel erg fijn.

Ach, met Paul Weller kun je nooit fout gaan. Maar na een paar nummers klinkt het allemaal wel wat hetzelfde.

Niet wat een mens nodig heeft, wanneer deze al laag in de energie zit. Zeldzaam traag en melancholisch, niet op een goede manier.

JA, jeugdsentiment. Ik voel knallen, ik voel eerste keer Pinkpop in 2008. Eigenlijk zijn de nummers enorm simpel, maar die overgangen en algehele vibe pakken me nog steeds.

Leuke ontdekking, luistert lekker weg in de ochtend. Ik zou het niet zo snel zelf opzetten en de laatste nummers waren doorzetten.

Luistert lekker weg en geeft een positieve draai aan een dag. Daar blijft het wel bij.

Prachtige nummers, al is het soms wel wat eentonig en edgen. Eigenlijk zou ik 3,5 willen geven, maar ik rond het naar boven af vanwege het jeugdsentiment.

Zo prachtig, zo zwaar. Het luisteren van dit album zet veel in gang, maar echte katharsis blijft uit. Wat is Nick Cave toch geweldig.

Vanwege mijn enthousiasme voor The Smiths en de vertrouwde stem, luistert het lekker weg op de achtergrond. Maar het is redelijk eentonig.

Fijn om je dag te beginnen met lekkere 80’s newwave. Een heel album verveeld wel.

Lekker sfeervol wegdromen met deze 60’s meerstemmigheid. Een heel album is wel wat veel van het goede..

Er staan mooie nummers op dit album en het luistert prima weg, maar ik zal nooit een Bruce Springsteen fan zijn. Het is 2,5 ster omhoog afgerond.

De afspeellijst begon met Paint it Black, een heerlijk nummer. Maar daarna kon het me niet meer grijpen en werd het wat saai zelfs.

Ik ben nooit fan geweest van U2, voornamelijk door het zeurderige stemgeluid van Bono. Dit album luistert wel prima weg, een paar herkenbare hitjes en wat nieuwe ontdekkingen.

Door mijn liefde voor Xavier Dolan en The Knife was ik zeer aangenaam verrast dat Fever Ray in de lijst staat. Ik zet niet snel een heel album op, maar het is wel heel sfeervol en eigen. Eigenlijk 3,5*, maar naar boven afgerond.

Twee keer U2 in één week is voor niemand leuk. Mijn standpunt komt redelijk overeen met dat van het vorige album: er zitten goede nummers tussen, maar het is niet mijn ding. Vooral vanwege de stem van Bono.

Ik ben positief verrast door dit album, terwijl ik niet een enorme hiphop liefhebber ben. Niet alleen de hitjes zijn lekker, maar de gehele flow en pratende intermezzo’s zetten de sfeer. Eigenlijk 3,5*

Reggae is niet mijn genre.

Lekkere Britse punk rock, erg anders dan ik ze ken van de hit Goldenbrown. Een heel album verveelt wel snel.

Tweede keer reggae deze week, mijn mening over het genre blijft hetzelfde. Al kan ik Bob Marley wel wat meer waarderen.

Lekker retro en een bijzondere luisterervaring, maar echt mooie muziek vind ik het niet.. Eigenlijk 2,5*

Ondanks diverse pogingen, lukt het me niet om hier naar te luisteren. Het is niet slecht, het is gewoon echt niet mijn ding.

Lekkere Britse rocks; luistert prima weg, maar is niet heel spannend.

In theorie is dit best wel mijn genre en band, maar dit album kon mij niet te pakken krijgen.

Ik kende deze artiest alleen via de soundtrack van Worst Person in the World, maar hij heeft meer lekkere nummertjes. Alleen een album van 25 nummers is gewoon te lang.

Helaas is dit album iets te veel R&B voor mij, terwijl ik de stem van Common wel aangenaam vindt.

David Bowie is altijd goed, al vind ik dit niet zijn meest inspirerende album. De nummers duren erg lang en prikkelen me minder.

Lekkere sarcastische, Amerikaanse rock. Wat ik tenminste heb geluisterd, want een heel album vond ik wat veel..

Ik kan hier best van genieten, maar ik snap eigenlijk niet waarom het in deze lijst staat. Het valt voor mij in de categorie ‘guilty pleasure’.

Naast de klassiekers staan er nog meer lekkere nummertjes op dit album, maar het verveelt mij wel redelijk snel.

Wellicht heb ik ook niet een volledige poging gewaagd, maar ik kwam er niet in.

Er staan knallers op dit album, ondanks dat hiphop nooit helemaal mijn genre is. De interludes zijn ook vermakelijk.

Luistert prima weg in de ochtend op kantoor, maar ik vind het toch ook wel erg zeurderig.

Prince is altijd goed, al is dit nooit mijn favoriete album van hem. Er kabbelt ook best veel.