Eerste indruk: Lekkere psychedelische rock. Best toegankelijk. Goeie grooves, zelfs beetje samba vibe op het eerste nummer, maar toch heel vrij.
The crystal ship: Hele andere vibe maar ook mooi. Bedenk me dat Jim Morison als een soort dichter bekend staat. Dus ook eens naar de lyrics luisteren
Alabama son: wtf wel lekker
Overall: Hele goeie psych rock met wat gevarieerde invloeden. Mystieke sfeer vaak. Nog eens de lyrics aandacht aan besteden
Deze ken ik niet maar Elliot Smith is wel een leuke artiest waar ik altijd meer van wil luisteren maar nooit echt doe.
Opener Son of Sam is meteen catchy
Junk bond trader: Stuk rockier dan ik hem ken (vooral van Angeles en Say yes enzo), maar lekker
Everything meets nothing to me: Ineens een ballad tussendoor, vet
Pretty Mary Kay: wat een downer
Better be Quiet Now: Ook een downer maar deze is dan weer echt prachtig
Can't make a sound: I have become a silent movie. Wat een openingszin
Eerste indruk: beetje gefragmenteerd geluisterd. Het heeft hele mooie momenten, en ik denk dat Eliott Smith echt underrated invloedrijk is voor -alle doomer-zolderkamer-singer-songwriters van tegenwoordig (denk Billie Eilish avant la lettre). Maar er zitten ook mindere nummers tussen. En de stijl van korte relatief simpele nummers pakt me ook niet echt, hoewel ik de sound en thema's wel kan waarderen.
Ken dit album helemaal niet. Alleen de cover art komt me bekend voor
River man: mooi
Day is done: wat een intro, deze ken ik van de kwis lol. Wel echt mooi met die viool ook
Fruit tree: hobo fuck yeah
Eerste indruk: Niet helemaal mijn pakkie an, maar wel echt heel mooi. Consistent uitgevoerd maar genoeg variatie. Vooral in instrumentatie.
Heerlijk. Ccr is veel vetter dan ik dacht. Hoog honky tonk gehalte, maar ook echt variatie eromheen. Eigenlijk meer 4 dan 5 sterren, maar het hit me precies goed
Ken ik wel maar nooit helemaal geluisterd. Vgm enige helemaal akoesrische REM album. Met its the end of the world as we know it. Ben benieuwd
Try not to breathe en Everybody hurts driekwarts maat en daadwerkelijk wals cadans sick.
Die laatste sws echt een banger. Heb ik een tijdje te veel naar geluisterd, maar nu hit ie weer goed
Eerste indruk: Heel mooi. Hoewel ik niet heel scherp heb geluisterd echt goed qua pacing enzo. Er zit veel diepte in de teksten die ik er nog niet echt heb uitgehaald
Hell yeah:
Wat onbekendere stevie wonder leuk
Wat sipper dan de bekende nummers van m.
Dat dus. Maar echt mooi
Leuke synth pop. Maar niet heel bijzonder. Take on me is natuurlijk iconisch maar de rest is redelijk mid
Ken ik echt totaal niet. Maar als de titel van het nummer is dat ik denk dat het is wordt het disco bonanza.
Lost in music: Vet, voelt wat zwaarder dan de meeste disco
Thinking of you: He deze ken ik van een setje van laatst. Job Jobse ofzo?
Tot nu toe echt nice. Disco heb ik vaak het idee dat ik alleen maar naar hetzelfde nummer luister, dat heb ik binnen dit album zelf ook wel, maar met iets meer nadruk op strings en compositie is het net een andere take.
One more time: gitaarsolo in een disconummer wtf
Eerste indruk: normaal niet echt een discofan (niet te lang iig), maar dit is met de strings net speciaal genoeg voor een 3
Leuk. Frisse ska punk met meer invloeden. Ze zijn echt goed op elkaar ingespeeld. Groove is goed, catchy hooks en wat solootjes. Heel strak allemaal. Paar bangers en geen stinkerds. De tweede helft is wel iets minder
Nooit van gehoord. Garage rock schijnt. Dat belooft veel goeds
Dit is echt banger na banger constant vol gas. Niet normaal.
Eerste indruk: dood en doodziek. Bijna karikaturale rock and roll maar het gaat echt hard. En duurt met een halfuur niet te lang. Zit ook subtiel toch nog wat variatie van hard naar tering hard. En kaolo vette sax. Dikke vijf sterren
Lekker die arpeggio's
Vet echt klassieke heavy metal. Soms hard maar ook heel gevoelig. Heel bluesy nog maar ook van die glibberige arpeggio's.
Zit heel mooi in elkaar. Voelt zeker niet als vroege jaren 70. Echt tijdloos. Beetje de rock van de tijd met een geplastificeerd, en dus tijdloos, bowie-laagje eroverheen. Wel ook zeker met wat piano quirks er tussendoor
Wat lichte bangers maar niks spreekt me direct enorm aan.
Toeval of niet? Gisteren nog Machine Head geluisterd, waar de helft van deze nummers vandaan komt ofzo
Wel gaaf die lange live nummers. Zijn duidelijk bizar goeie musici
The mule: Crazy drum solo
Space truckin': Bizar dit heeft echt iets van een heel spacey jungle nummer soms
Tja wel lekker ofzo. Maar laat me over het algemeen niet koud of warm. Erg mid
Echt punk zoals je het voorstelt. Wel vet maar niet mijn main. Zou ik alleen opzetten in hele specifieke moods
lesgooo we chillen
Gewoon heerlijk
Heel vet. Wel wat rauw en de beats zijn net te weinig melodieus voor mij
Dit is natuurlijk precies mijn jam. Heel lekker, maar Doolittle is "dé plaat". Dit is een hele fijne aanloop
Best wel nice. Heel soepel, maar genoeg grit.
Only the wind: Deze beat klinkt echt ziek modern. Hooguit uit de zeros, maar niet 1990
Ik neig naar 5 sterren. Lastig om te geven na 1 keer luisteren naar een totaal nieuw album. Maar ik ben echt totaal verrast. Dit bevalt me echt heel erg en het zit gewoon echt goed in elkaar. En dat met een genre waar ik nog totaal niet thuis in was en een band die ik alleen vaag van naam kende. Vet
Echt episch. Heerlijke slow jams. Zou zelf zeggen meer woo wop of hoe je het ook spelt dan rock of soul, maar ik heb er geen verstand van natuurlijk. Alleen geen 5 sterren omdat het niet zo sterk als een album staat maar meer een fijne verzameling nummers. Mist wat variatie ook. Maar puur muzikaal echt heerlijk
Prima country-achtige alt rock. Wel een genre wat me erg ligt maar dit springt er nog niet zo uit. Kan wel groeien nog
Mooi, maar niet zo onderscheidend. Laat vooral zien dat zn stem mooi genoeg is om zich staande te houden in een big band, zonder de rest van zn muzikaliteit
Wel mooi, zit goed in elkaar etc. Heel strak. Maar dit spreekt me niet erg aan
Mooi. Goeie stem en mooi gitaarwerk. Wel nummers die over tijd kunnen groeien denk ik, maar sprak me nu nog niet echt direct aan
Mooi, maar moet ik vaker naar luisteren. Zitten nog bangers tussen ook
Lol. "Doet me best denken aan the smiths" dacht ik. Blijkt de zanger daarvan te zijn.
Echt mooie alternatieve rock. Heeft idd iets van The Smiths maar dan meer 90s alternatieve rock. Soms wat verrassende keuzes (sax bijv!)
Heel vet. House maar met heel veel invloeden. Vleugjes vroege techno, jungle. Zo'n beetje de hele britse dance scene komt langs. En kraakhelder geproduceerd
komische country. Grappige teksten, maar doet me niet heel veel
Heerlijk. Samba met meer rock invloed.
Leuke regae (of dub of ska? Ik weet t verschil niet zo goed). Maar voor mij wel veel van hetzelfde
Heel nice. Hele gevarieerde invloeden en uitkomsten. Zou er niet echt een genre op kunnen plakken. Klinkt ook nog steeds fris
Leuk.
Leuk. Papa was a rolling stone is natuurlijk een banger, maar verder een beetje inconsistent
Tja iconisch natuurlijk heel vet. Wel niet zo gevarieerd
Vette house
Paar banger natuurlijk, maar de rest is eigenlijk niet heel bijzonder en best een hoog casio-gehalte
meh, ik ben normaal niet vies van wat metal, maar dit klinkt voor mij heel oppervlakkig, beetje stereotyp thrash metal en eentonig. Beetje hoe je denkt dat Metallica klinkt totdat je er een keer daadwerkelijk naar luistert.
Lekker groovie, soepeltjes en chill. Alleen verder niet echt dingen die eruit springen
Precies in m'n straatje natuurlijk. Barrokige indie rock/pop. Wel het idee dat het nu een heel goed dubbelalbum is wat met wat meer snoeien een ronduit perfect (enkel) album had kunnen zijn
Heel chill natuurlijk, maar ik wordt er altijd wel erg sloom van.
Perfect nostalgisch maar wel fris, em gewoon bangers
Beetje harde noot om te kraken, maar wel mooie singer-songwriter rock
Heel vet, allerlei wereldwijde invloeden
Geinig, maar wel simpel
Wel vet, zeker ook dat dit al uit 1974 komt. Snap ook eindelijk wat "Kosmische musik" betekent. En dat dit uiteindelijk veel invloed heeft op techno enzo. Maar ik zou het niet zo snel weer opzetten
Begint best nog enigszins ruig. Daarna best leuk, maar Queen gaat bij mij gewoon ene oor in, andere oor uit. Zeker niet slecht, maar het was in de tijd al middle of the road en sindsdien zo erg grijs gedraaid dat het volledig opgaat in het niks.
Ik heb best een brede smaak, maar dit is gewoon ruk
