1001 Albums Summary

The smiths is leuker

Bij het begin moest ik er even in komen, maar daarna werd ik er helemaal in gesleept. heel erg leuk

Heel goed en leuk en fantastisch. Leuke baslijntjes synths en drums. Goede stem en gebruikt goede invloeden van alle hededaagse muziek. Een van de beste artiesten uit zijn tijd!

Mijn tenen zijn 90 graden gaan krommen. Ik wil nooit meer naar dit album gaan luisteren. Los van dat de stemmen natuurlijk vals zijn, dat kan ook een gimmick zijn. Maar bij zoveel nummers aan het begin van het album zitten de lettergrepen van de tekst op precies dezelfde tel als de drum en baslijn, wat heel amateuristisch klinkt. Komt die klote kazoo ook nog langs. Wauwie zowie is verschrikkelijk. Opeens is er een nummer die wel goed is: trouble every day. Daarna wordt het helemaal kut en onluisterbaar. Ik luister nog liever naar het gejank van Yoko Ono in de get back serie. Ik ben blij dat deze leidensweg nu voorbij is.

Saai album, voor de rockers die naar kensington luisteren vanwege het rauwe randje maar niet voor mij

niet zo bijzonder als ik dacht dat het zou zijn. Matig gespeeld allemaal

Ik vind het wel goed, maar het pakt me niet. De stem is fantastisch maar ik vind de muziek zelf niet heel spannend. De focus lag volledig op de stem en na het nummer fast car had ik dat ook wel weer gehoord. Ik ergerde mij niet aan het album. Prima album

Erg goed album, genoten van de baslijntjes alle solo’s en de muziek over het algemeen. Je hoort terug dat ze er plezier in hadden om het te maken. Je hoort terug dat elke muzikant ontzettend vaardig is. Bij het laatste nummer van smilong phases hoor je hoe makkelijk ze ook van tempo wisselen. Blues pt2 is ook heel nice. Steengoed album.

Moeilijk om te beoordelen omdat ik het genre sowieso niet leuk vindt. Vanmorgen toen ik haast had op de fiets werkte het wel, maar ik kan me geen andere reden voorstellen waarom je dit voor je plezier zou willen luisteren. Ik word er gestrest van

Het pakte mij niet. Twee goede nummers maar die kwamen laat op het album. Ik ben ook al weer vergeten hoe ze heten dus zo goed waren ze ook weer niet

Leuk album, ik vind het elecktrische orgel ook leuk in jazz. Hele vette albumcover en titel ook. Weet alleen niet of ik het nou zo snel nog een keer zou opzetten

Wat een anticlimax is het als een album begint met een fantastisch nummer en de rest daar niet eens in de buurt komt. Sympathy for the devil zou ik opzich zelf 5 sterren geven, leuke percussie, mick jagger doet wat hij moet doen. Bas en piano zit goed. Alleen de gitaarsolo vind ik niet zo sterk maar wel echt een topnummer. De rest van het album doet mick jagger niet wat hij moet doen. Het overtuigt niet je wordt niet meegesleept in het verhaal of de performence Muzikaal gezien is de rest ook niet iets waar ik heel enthousiast van wordt

Ik vond de stem en de gitaarrifjes wel leuk. Het eerste nummer vond ik niet zo sterk maar ik heb al met al best genoten van het album. I got the hots vond ik wel leuk. Ik vond naast de leuke gitaarrifjes de bas wel een beetje saai dat het veel scrummen was van dezelfde snaar. Voldoende maar niet fantastisch

Door zijn stem heb ik het niet goed kunnen horen. Hij zong de hele tijd alsof hij bijna klaarkwam of pijn had in zijn linker kleine teen of allebei. Als een nummer zoals Alison wel een goed intro heeft dan word het snel weer verpest door een stem die klinkt alsof die moet poepen en halverwege de drol er achterkomt dat het eten van gisteravond te pittig was

Ik heb het album 6 keer geluisterd en ik weet nog steeds niet wat ik er van moet vinden. Ik wil het leuk vinden en dat vind ik ook wel, maar toch weet ik niet of ik het voor mijzelf op zou zetten. Ik vond de percussie leuk maar ik weet niet if het passend was. Ik vraag mij heel erg af hoe ze het hebben opgenomen op een 4 spoor in 1958. Het voelde als een big band jazzband die melodien speelde van een jazzquartet, maar daardoor voelde het als fanfaremuziek, maar wel hele goede fanfaremuziek. Nu nog 3 sterren aar als ik het vaker ga luisteren misschien 4

Objectief gezien is dit gewoon een 5 sterrenalbum. Ik ben er ook aangenaam door verrast dat ik een david bowie album zo leuk vond omdat ik nooit echt een heel album van hem heb geluisterd. Er is alleen een reden waarom ik het nog nooit helemaal heb geluisterd. Er is iets wat mij niet aanspreekt en david bowie en ik ben er nog niet achter wat. Ik heb echt genoten van dit album en het krijgt ook een dik verdiende vier sterren en misschien als het nog langer blijft hangen 5 Hij is vlijven hangen… toch 5

Heel erg goed album en ook weer objectief gezien een 5 sterrenalbum. Het nummer paranoid is ontzettend goed en het is ook zeker een van de betere albums die ik heb geluisterd met deze reviews. Alles zit goed in elkaar, de energie is lekker en het is lekker gebalanceerd. Er zitten geen kutnummers op het album. Waarom het dan toch geen 5 sterren worden is slechts een kwestie van smaak. Het pakt mij niet helemaal, omdat ik een distorted gitaar wel snel zat ben. Het ligt aan mij en niet aan het album.

Veel van de nummers voelen alsof het middelbare scholieren zijn die bij het keyboard in het muzieklokaal de voorgeprogrammeerde geluidseffecten hebben gevonden. De klapeffecten en de fluitjes vond ik niet leuk. De rock voelt vaak voorspelbaar maar wordt soms afgewisseld door een misplaatste leuke synthesizer. Sommige stukjes zijn wel goed hoor maar het is te wisselvallig om het een goed album te laten zijn. Ik twijfel tussen 1 of 2 sterren. Maakt ook niet echt uit, het was niet leuk.

Stel je staat in de troubadour in het begin van de jaren 70 en je ziet de grootheden zoals james Taylor, Neil Young en George harrison daar optreden. Dan is er een dame die qua songwriting daar nog met kop en schouders bovenuit stak. Carole king schrijft liedjes die in alle genres kunnen worden gecoverd en is songwriter echt heel goed. It’s too late is een van mijn favoriete nummers ooit en dit album staat zeker in mijn top100 favoriete albums. Ik heb deze al vaker geluisterd en ik vind het steengoed

Ik vind de r&b nummers wel leuk. Maar bij lange na niet r&b op zijn best. Als het hele album alleen maar r&b was, dan was het nog een best aardig album. Alles op dit album wat niet met drumcomputers en synthesizers is gemaakt is niet leuk. Met als dieptepunten de grootste hits’ You’re beautiful ‘ en ‘fighter’ tenenkrommend. Het album duurt ook te lang, je bent dan na 3 nummers die zangtechnieken en toonladders wel zat.

Ik heb nu wel genoeg matige rockbands geluisterd. Geen leuk album, geen zin om het vaker te gaan luisteren. Ik kan er helemaal niks mee. Geen een nummer vond ik wel aardig.

Ik vind het frustrerend dat je de hele tijd in het album veel potentie hoort om het een steengoed alternative rock album te laten zijn. Ik hoor ook wel dat arcade fire en fleet foxes zich hebben laten inspireren door deze band. De potentie hoor je het hele album, alleen ze kiezen er voor om van een goed nummer een mosh pit nummer te maken. Live lijkt het mij ook heel leuk. Ik ben er ook niet boos over, want als optreden mijn beroep zou zijn dan zou ik het wel leuk vinden met veel mosh-pits. Al vind ik 2 mosh pit nummers dan wel genoeg. Toch als album om te luisteren zou ik het liever de hele tijd nummers hebben zoals ‘hey’ . Waar de band eindelijk die potentie helemaal laat horen die er al in zit. 2,5 sterren. Ik rond het naar boven af, omdat het objectief goed is, maar niet mijn smaak.

Ik denk dat heel veel muziekliefhebbers een periode hebben gehad, waarin ze nirvana interessant vonden. Meestal in de puberteit. Dit album vind ik een puberalbum of je nou puber was toen die uitkwam of niet. De boosheid, anti autiraire thema’s en smaak die wel ergens heen gaat maar nog niet helemaal ontwikkeld is zijn thema’s die goed aansluiten bij de pubertijd en dit album. Daarom hebben veel van dit soort nummers nostalgische gevoelens voor veel mensen. Ik vind het wel een beetje sneu als je als volwassene hierin bent blijven hangen en niet verder bent gaan kijken.

Het album pakte mij niet echt, terwijl soul wel een genre is die mij bijna altijd pakt. Het album bestaat uit 13 nummers waarvan 12 covers zijn, grotendeels van zwarte Amerikanen. Nu weet ik dat dit in die tijd vaker werd gedaan bijvoorbeeld in de rock en roll en ook door Elvis Presley en zo zijn ook the beatles begonnen. Maar als het enige wat je hebt toe te voegen aan de muziek de kleur van je huid is dan luister ik toch liever naar de originele versies van de nummers van the supremes en the shirelles. Klinkt een beetje woke, maar ik vind vooral dat je covers kan doen als je zelf iets toe te voegen hebt en anders er gewoon vanaf moet blijven. Ik snap dat de muziekindustrie in die tijd anders in elkaar zat, maar dit soort dingen werden ook vanuit een racistisch concept populair in die tijd en Dusty en Elvis kregen veel meer waardering en geld dan de zwarte amerikanen die deze muziek voor het eerst maakten. Nummers zitten goed in elkaar, maar die zijn niet van Dusty. De uitvoering is niet overtuigend.

Lastig om dit album een goede rating te geven. Het staat vol met hip-hop clichés. Maar als jij de eerste bent die het op zo’n grote schaal naar de wereld brengt is het dan nog een cliche? Tegenwoordig is hip-hop heel erg geëvalueerd en blijft het steeds beter worden. Dit is nog hip-hop in de kindersneakers. De culturele impact van dit album is heel erg groot geweest. De reden dat over de hele wereld sneakers worden gedragen komt mede ook door dit album. Ze hebben de hip-hop beweging wereldwijd gemaakt. Ook zijn ze de uitvinders van gare hip-hop fusion tussen pop/rock en hip-hop met walk this way. Hoe blondie het had gedaan was wel vetter en eerder. Maar de run dmc/ aerosmith combinatie heeft daarna de wereld overgenomen zodat je later de ali-b, marco Barsato combi’s kreeg. Er was betere hip-hop voor en na run dmc, maar voor het verspreiden van een heel hip-hop album voor het wereld publiek verdienen ze voor mij wel wat sterretjes.

Dit hele album voelt als een hele grote brei van hetzelfde. Toen het uitkwam en ik nog een puber was bleef vond ik het wel interessant, maar het is nooit blijven plakken. Het klopt wel allemaal, maar dat alles zo precies klopt maakt het ook niet heel spannend. Het is ook niet iets wat mensen nog nooit eerder hebben gemaakt. The strokes of arctic monkeys waren hun al voor. Ik ben ondertussen al een beetje uitgekeken op het genre. Toch is het wel ergens goed.

Ik had een jongen op de middelbare school zitten die me aan bruce springsteen doet denken. Hij speelde gitaar in de schoolband en voelde zich heel wat. Hij had ook een tattoo laten zetten van een bijbeltekst op zijn spierbal, zodat hij als hij zijn tattoo wou laten zien zijn spierballen moest aanspannnen. Bruce springsteen word the boss genoemd. Daarom snap ik ook dat niemand meer voor een baas wilt werken. Meest overrated artiest waar Mathijs van Nieuwkerk op geilt. Ik had er moeite mee om dit album helemaal af te luisteren.

Het is wel een grappig album, de naam butthole surfers vind ik ook geinig. U.S.S.A. Vind ik ook wel geinig. Het hele album klinkt wel als een psychose waar ik gewoon niet zo lekker op ga. Dit is een album wat van mij een instillatie mag zijn in een gaar museum voor moderne kunst waar je ook een tv installatie ziet waar je een man in zijn nakie in een kamer met een matras rondjes aan het rennen is en vervolgens vanillepudding over zichzelf gaat uitsmeren. Het is interessant om een keer geluisterd te hebben. Kuntz vond ik verreweg het leukste nummer. Ik ben weer een ervaring rijker, maar ik ben blij dat deze koortsdroom voorbij is.

Ik wou dat er meer muziek uit india in stond. Dit album is wel leuk, maar geluidskwaliteit heeft nog veel te wensen. Ook vind het verschil tussen hele leuke en stomme nummers te groot.

Ik was deze week laat met mijn reviews omdat ik nog lekker in dit album zat. Het gitaarspel was heerlijk met verschillende lijnen in hetzelfde spel (bas en melodie) de storytelling vind ik ook heeeel goed. Hij zuigt mij echt in het verhaal. Het contrast met de achtergrondzangeres met zijn eigen breekbare stem vond ik ook lekker. So long mary an en suzanne zijn klassiekers. Echt een klassieker.

Als ik dit album af had geluisterd ging de autoplay aan met andere jazz nummers zonder dat ik het door had. Het had niet genoeg eigenheid om het een hoog jazz album te zijn. Prima geen bloedende oren, maar niet bijzonder. Veel jazz is beter en leuker.

Ik vind het orgel wel leuk bij rock muziek. Soms nog iets te veel herrie. Sweet child in time is wel een guilty plessure. Albumhoes vind ik leuk.

Dit soort bandjes hoorde je altijd als je ging kijken bij de popprijs van Amersfoort. Dit zijn de type bandjes dat je de zaal even uit loopt om bij de rokers te staan, ook al rook je niet. Ik snap wel als je dit hoort dat mensen beginnen met roken. Kortom: Slecht voor de volksgezondheid deze muziek. Dat deze band een studio in mocht om een album op te nemen lijkt mij een foutje. Dat dit album in de lijst is gekomen lijkt mij ook een foutje. Dat ik dit album nu moet luisteren lijkt mij ook een foutje.

Soms heb je wel eens van die albums die je wel eens opnieuw voor de eerste keer zou willen horen. Ik hoorde dit voor het eerst en het was fantastisch! Nummers die ik zo in mijn playlist zou zetten. Een album die ik aan vrienden zou aanraden. Mijn favoriet is wilmot. Lekker nummer hoor! Het album is afwisselend en altijd lekker. Nooit genoeg echo of geluidseffecten op de nummers, kom maar door!

Ik krijg de hele tijd het gevoel dat er elk moment ghost busters geroepen kan worden op dit album. Heel erg 80’s maar dat vind ik wel leuk. Soms een beetje poppie, waardoor het niet super spannend wordt. Sommige dingen vind ik onnodig, bijvoorbeeld nog een keer uitleggen dat Rio ook de naam van een rivier is. Wel genoten van het album, maar het krijgt niet een speciaal plekje in mijn hart

Je hoort dat de beatles precies hem probeerde na te doen. Op zich leuke muziek en een geweldige artiest. Toch heeft het wat mij betreft de proef des tijds niet helemaal doorstaan. Ik zou het niet veel vaker luisteren, maar ik heb heel veel respect voor de artiest

Het was niet helemaal een vibe. Ook niet dat mijn oren pijn deden. Ik had liever iets anders geluisterd.

Het lukt blur goed om passende effecten, riffs en geluiden bij elkaar te zetten waardoor het klinkt alsof als een recept waar alle ingrediënten perfect gebalanceerd zijn en smaken als een hele fijne saus. Het is een album met heel veel fantastische nummers, maar ook nummers die ik zou overslaan. Bij andere albums van blur zoals parklife of 13 heb ik dat minder, die zijn toch net iets meer favoriet bij mij.

Dit album deed mij minder dan ik dacht. Ik wist dat dit een van de betere albums van coldplay was, maar dat betekent nog steeds niet dat ik het leuk vind. De nummers worden afgewisseld tussen: saai, cringe,leuk, goed en dan weer niet leuk. De paar goede nummers die er op staan wegen het niet op met de nummers die ik niet leuk vind. Het is niet verschrikkelijk om naar te luisteren. Quote van Julia “misschien vind je coldplay niet leuk, maar het is wel echt goede achtergrondmuziek”

Dit album is niet mijn favoriete album van paul mccartney. Maar voor een basliefhebber is het toch echt genieten. Als Paul wilt overtuigen dat hij een stoere rocker is vind ik het niet geloofwaardig, maar de lieve liedjes zijn mooi en melodieus. Bluebird is leuk, het nummer band on the run is eeg goed. Heel erg lekker dat het nummer is opgedeeld in drie stukken. Het nummer jet heb ik nooit echt heel leuk gevonden. Let me roll it is een leuke! Als je de muziek van Paul vergelijkt met dit album heeft hij solo en met the beatles betere muziek gemaakt. Alsnog genoten!

Er zijn tweemanieren om als puberkind je ouders boos te krijgen. Je kan zeggen dat Paul mccartney eigenlijk een soort ed sheeran is Je kan op zondagmiddag dit album aanzetten in de woonkamer. Allebei wel grappig om te doen, maar mij niet gezien. Ik heb geen zin om zo’n rebel te zijn. Dit is gewoon niet zo leuk en mij krijg je er niet mee in beweging.

Ik vind Elvis Costello niet leuk. Tenenkrommend. Veel andere muziek kan ik zeggen dat het genre mijn smaak niet is, maar dit is gewoon echt niet leuk. Moeilijke stem, domme teksten.

Ik heb dit album vaak in een bak met platen gezien, maar ik ben blij dat ik het nooit heb gekocht Ik hou van nummers die lekker lang zijn en niet refrein couplet refrein zijn, maar dit lijkt mij niet de manier om het te doen. Sommige geluidjes zijn leuk, sommige tenenkrommend. De baspartij was soms hard en niet echt fijn. De stem was ook niet leuk

Ik heb hier echt weer van genoten. Alle partijen van gitaar, drums en vocals waren elkaar aan het dienen en niemand was te lang aan het woord. Heerlijk kwam het allemaal samen. Het past wel in mijn smakenpalet. Het enige was dat ik het album niet mistte als ik het even af had gezet. Ook waren er geen nummers die ik leuk genoeg vond voor in mijn playlist terwijl het genre er wel tussen past. Ik heb uiteindelijk het album wel meerdere keren aangezet en van genoten.

Ik he bijna mijn haar geknipt vandaag, het was kantjeboord. Ik kan hier niet op haten, ik heb dit album heel vaak beluisterd en nog steeds luister ik het met plezier. De nummers zijn goed geproduceerd en uitstekend geschreven. De harmoniën zijn heel goed. Neil young blijft ook gewoon een hele leuke artiest. Dit album is een album waar ik elk nummer leuk vind om te beluisteren.

Dit album vond ik niet heel leuk om te luisteren. Het is me vaak iets te theatraal. Alsof alles met jazz hands word gezongen. Natuurlijk zing freddie fantastisch, maar de muziek word bij elk nummer opgeblazen en de momenten dat de muziek klein en kwetsbaar word is dat alleen maar bedoeld om de muziek later weer uit proportie op te blazen. Now i’m here vind ik wel leuk. Nog een kleine disclaimer: marie antoinette zou nooit gezegd hebben “ let them have cake”

Dit album is op mij gaan groeien. James blake achtige beats. Het genre wat ik leuk vind. Het album heeft mij wel verrast. De derde keer was het leukst. Ik snap alleen niet dat er tegenwoordig zoveel voicememo’s op albums staan. Ik geef het 4,5 sterren. Misschien later de volledige 5 sterren.

Misschien als ik de film had gezien had het hoger gescoord. Het lijkt mij een film die bekend staat om de uitstekende soundtrack en dat is het ook. Als album vind ik dat lastig te beoordelen. Het openingsnummer is heel erg leuk. Voor als isaac Hayes met zijn stem can you dig it zingt. Sommige nummers gebeurt er voor mijn gevoel te weinig omdat het meer voor de film is bedoeld dan voor de losse muziek. Wel echt hele goede muziek

De hele tijd zat ik te denken: houd je mond, ik wil de muziek horen!

Dit album had ik een hele tijd niet geluisterd, maar wel weer van genoten. Ik dacht dat ik met een heel album haar stem op een gegeven moment wel zat zou zijn, maar dat was niet het geval. Het is goede blues en het blijft lekker luisteren

Geen verassing 5 sterren. Een meesterwerk van een album. Inderdaad er staan twee nummers op die minder goed zijn(maxwel en de octopus), maar zelfs die vind ik die nog steeds wel vermakelijk. Daartegenover staat het nummer something met de beste baspartij ooit gemaakt in een nummer. Because met de een van de mooiste harmonieën ooit. De rest van de nummers zijn allemaal ook echt ijzersterk. Een mooi laatste album van the beatles, een toegift van de beste band ooit.

Ik denk dat ik nog liever naar huilende baby’s luister.

Ik heb genoten van dit album. De muziek is mooi en hij bewijst ook dat je geen herrie hoeft te maken om muziek experimenteel te maken. Het is verrassend en het zit heel goed in elkaar. Qua storytelling zit het goed inelkaar. Ik heb gelachen om het nummer Eid Ma Clack Sha. Rococo vond ik erg goed! Het nummer my friend gaat de muziek heerlijk over van die overdreven lage stem naar een muzikaal genotje. Heel erg leuk album

Ik vond het begin van het album niet heel spannend maar het einde vond ik heel leuk. Muzikaal vind ik het wel leuk, maar ik denk niet veel vaker ga luisteren

Ik vind big bands altijd leuk om te kijken op youtube. Ook duke ellington heb ik op youtube gezien en heel leuk. Ik vind het wel minder leuk om dit als album voor mijzelf te luisteren. Het is wel heel goed, maar ik mis toch de experience van de show

Moeilijk te beoordelen. Ik ben een beetje teleurgesteld, omdat ik arcade fire heel leuk vind maar dit album niet zo. Funeral is een supersterk album. Everything now is een album met hits. En dit album heeft het allebei net niet. Het voelt een beetje oneerbiedig om arcade fire maar drie sterren te geven, maar everything now zou ik 4 geven en funeral 5 en dan klopt het wel.

Green day vind ik heel erg cringe. Het mag van mij in het rijtje: suzan en freek, kane, kensington en macklemore. De Tenenkrommers

Ik vind dat country muziek veel is gestagneerd in het genre. Willie Nelson laat zien hoe het wel moet. Gewoon een cowboy met een gitaar. De country muziek is tegenwoordig richting pop gegaan en in alle verkeerde manieren. Dit album vond ik wel goed. Beter gaat bij mij het genre niet scoren denk ik. Ook is het wel lekker om deze nog na werk te fietsen als je overprikkeld bent. Dit album zou ik een hoge 3 sterren geven of een lage 4 sterren. Het probleem is dat het op een gegeven moment te veel hetzelfde is en het dan lastig is om te blijven focussen op de muziek

Ik heb respect voor de artiest en het zit heel erg goed in elkaar. De stem is goed en het is een goede performence. Niks op aan te merken behalve dat het nogal mondharmonicaheavy is. Het prikkelt mij niet echt. Ik vind de nummers hoochy coochy en mojo working het leukst. Respect voor wat hij heeft betekend voor de muziek.

Het is een vermakelijk album. Een album vol met humor en blij vlagen is het muzikaal ook heel erg leuk. Maar het vermaak staat boven de kwaliteit en dat kan ik ook zeker wel waarderen. Het album brengt een glimlach op je gezicht. Op youtube zijn ook leuke filmpjes te zien van zijn optredens en dat is ook heel leuk. Hij gebruikt zijn stem goed. Het was een aangeme verrassing

Ik vind zijn stem ook gewoon niet fijn.

Het album gaat mij op veel momenten net iets te traag. Misschien raak je na een paar keer daar wel aan gewend en is dat fijn, maar ik zat het niet met plezier te luisteren. Ik vond het wel een mooie cover van blue moon. Ik vind dat als je covers gaat doen je het helemaal eigen moet maken en dat hebben ze goed gedaan, maar als het beste nummer van het album een cover is dan kan ik het geen voldoende geven.

Dit is een genre die ik niet veel luister en daarom ook moeilijk vind om te beoordelen. Het album heeft mij verder niet overtuigd om meer van dit album te luisteren. Het is veel van het zelfde en ik vond het niet heel spannend

Dit album heb ik niet afgeluisterd. Het duurt mij te lang er. Er staan veel nummers op die ik ook al ken van andere artiesten of van Ella zelf samen met Louis Armstrong. Na anderhalfuur wist ik het wel. Als het daar was gestopt had ik het misschien nog wel 3 sterren gegeven. Maar ik was het daarna wel echt zat

Ik had nog nooit een heel album van Kanye geluisterd. Ik vond het fantastisch ik heb er bijna tien keer naar geluisterd. Oke het is bombastisch en ja college dropout is beter maar een album waar ik na tien keer nog niet genoeg van heb verdiemt 5 sterren. Ik vind de samples in het album heel goed. De nummers zitten heel goed in elkaar. Het nummer laat verschillende geluiden horen en de nummers volgen elkaar goed op. Het is niet per se mijn favoriete rapper, maar wel een fantastische producer.

Bij het ene nummer vind ik die hoge kopstemmen heel erg irritant en bij de andere weer heel goed. Persoonlijk ben ik met dit soort bands meer fan van de rnb en soul achtige nummers dan de over de top feestnummers. Hetzelfde gevoel heb ik bij kool and the gang. Ze kunnen wel fantastische muziek maken, maar kiezen vaak voor feestmuziek. Disco is niet helemaal mijn vibe maar op dit soort albums kan je wel verborgen pareltjes vinden. De synthesizer die je soms hoorde tussen de albums door vond ik heel leuk. Dat de muziek was gemute en je de harmoniën kon horen vond ik heel leuk. Het nummer reasons was heel irritant. Het album was goed en slecht tegelijk.

Het album geeft een mooi inkijkje in het leven van John Lennon. De thema’s die hij aankaart is een soort biografie van zijn leven. Daar door is het album wel wat zwaar. Bij the beatles had je Paul die het nog wel luchtig hield. Het nummer hold on vond ik erg mooi. Het geschreeuw op het album doet me soms denken aan het gegil van Yoko in de let it be series. Niet per se mijn vibe. Het is ook nog niet zijn beste album na de beatles. Wel vond ik het een heel persoonlijk album van John en dat deed mij wel wat.

Dit album is voor mij een klassieker. In deze tijd werden veel conceptalbums gemaakt en dit vind ik een van de betere. De thema’s zijn goed en de muziek zit uitstekend in elkaar. Ik de nummers zit niet veel herhaling maar een lineaire opbouw en daar hou ik altijd van. Als je dit ook vergelijkt met de andere albums van supertramp is dit ook wel echt een uitschieter waar de andere albums veel meer pop gericht zijn met catchy refreintjes.

Dit album heeft hele mooie nummers, maar ik vind het niet bijzonder genoeg. Ook vind ik het soms wisselvallig met nummers die niet leuk zijn. Het gitaarspel op dit album is wel echt prachtig. Bijvoorbeeld bij de nummers with tomorrow en spanish guitar. Het nummer white light vind ik irritant en where my love lies asleep. Deze nummers zijn ook wel mondharmonica heavy. Veel nummers zitten er ook wel tussenin en vind ik een beetje mid. Ik zou zeggen 3,5 sterren, omdat er een paar hele mooie nummers tussen zitten.

Ik vind de jazzalbums in deze lijst eigenlijk niet zo leuk. Het is een beetje zoals dure wijn: ik vind dat mensen er veel te stoer mee doen. Het lukt mij niet zo goed om de hele goede van de slechte te onderscheiden omdat ik er niet genoeg van weet. Het interesseert mij niet genoeg. Bij Jazz word ik vaak afgeleid en lukt het mij niet goed om naar de muziek te luisteren. Ik ben net zoals bij goede wijn ook altijd bang dat ik er per ongeluk iets doms over zeg wat niet blijkt te kloppen. Hmm deze goedkope jazz van het huis vind ik heel erg goed! Ik proef muzieknoten van cashew. Doe mij dan maar een lekker verkoelend biertje gemaakt van gerst en pop. Oja nog iets over dit album: ik vond de trompet wel leuk.

Ik dacht ik sla een paar over en ik doe weer leuk mee. Kwam deze verschrikking, ik heb echt leuke albums moeten overslaan… Het klonk alsof mumford en sons een carnavalsplaat ging maken met een dronken Ier van de straat geplukt. Voor sommige mensen klinkt dat leuk, maar niet voor mij. Dat kerstliedje is ook verschrikkelijk, maar het dieptepunt is toch wel dat nummer mountain dew. Als je kijkt in welk jaar dit album is gemaakt lijkt het me alsof ze een retroplaat hebben gemaakt als tegenhanger van de mainstream muziek van die tijd. Ik vind dat als je het niet eens bent met de hedendaagse mainstream muziek je iets vernieuwends moet maken in plaats van terug vallen in wat daar voor al niet leuk was. Mijn allergie voor de banjo is nog groter geworden na het luisteren van dit album.

Het album is klassieke blues. Ik vind het aan de ene kant wel leuk dat het allemaal in het klassieke blues schema zit zodat er veel ruimte is voor de solo’s van de muziek. Toch vind ik dat niet altijd even verrassend doordat het in het vaste blues schema zit. De distorted mondharmonica is op dit album wel een vibe omdat het klinkt als een elektronische gitaar. Ik vind dit studioalbum wel leuker dan die liveplaat van eerder. Muzikaal gezien is het uitstekend. Het blijft mij alleen niet genoeg boeien. 3,5 ster zou ik zeggen

Sommige albums worden steeds beter als je het vaker luistert. Dit album vond ik elke keer minder worden. de eerste keer was ik wel enthousiast van de bass en de drums hard en de samples gladjes. De tweede keer ging ik iets meer naar de lyrica luisteren en dat was soms wel cringe. Vooral dat nummer over friendshipliefde klonk heel erg als de boodschap van kinderen voor kinderen. Ook vond ik soms de hooks met zn 5en een beetje cringe. Op zich de beats waren vaak wel leuk vooral op het slotnummer met die leipe fluitachtige sound. Als dat het hele album was mocht dit van mij hoger scoren

Ik vind het heel cool, hoe leonard Cohen op deze leeftijd nog zo veel swag heeft. Meeste artiesten van deze leeftijd zijn zachtgekookte eieren geworden die nog steeds teren op hun tijd in de jonge jaren. Dan krijg je vaak een oude man die nog jong probeert te zijn. Leonard Cohen zet het juist in als een wapen en maakt als brombeer een fantastisch album. Tekstueel lukt het hem altijd om in een album te komen en de vrouwelijke vocals passen wederom weer erg goed bij zijn muziek.

Het is een plaat die je in menig platencollecties tegenkomt, dat vind ik niet zo gek want er valt ook niet veel op te haten. Ik heb hem ook en ook wel eens aangezet. Niemand zou ooit een hekel aan je krijgen omdat je deze plaat aan zet. Het klinkt goed, goed gebalabceerd en en warm geluid. Heel degelijk, niet het spannendste album die ik ooit heb geluisterd.

Wederom een hip hop album die ik na vaker luisteren steeds minder leuk vind. Het is wel beter dan die vorige jurassic 5, maar het voelt wel vaak een beetje rommelig. Ze hebben wel meer te zeggen en zeggen de muziek benadrukt de urgentie en dat geeft ze veel zeggenschap. De titel van het album vind ik heel goed. Ik vind het ook leuk hoe dat nummer die ik niet mag meezingen zo lekker swingt, maar dat je die alleen mag meezingen met een andere huidskleur.

Nope niet voor mij. Als van Halen gitaar speelt klinkt het als een rapper die alleen nog maar let op snelheid en niet op flow. Het nummer jump vind ik ook heel irritant. Het is ook een beetje over de top rock naar mijn mening.

Ik vinf dit album een stuk beter dan die andere die we moesten luisteren van dusty. Haar stem klinkt meer soulful. Wederom is het wel een album vol met covers wat ik niet zo leuk vind. Ze weet nu wel meer haar eigen draai er aan te geven het klinkt ook niet verkeerd. Prima album, niet meer dan dat naar mijn mening.

Leuk concept dat het twee albums zijn en dat ze hun eigen ding konden doen maar nog steeds op elkaar konden leunen. Ik heb wel een voorkeur voor the love below. Die is veel speelser, vrolijker, melodieuser een beetje vies, maar met een verhaal die je mee neemt. Ik vind het verschil tussen de twee dat big boi klinkt als een domme dude die diep probeert te zijn en andre3000 een diepe dude die dom probeert te zijn. Mijn voorkeur gaat naar andre. The love below alleen zou van mij 5 sterren krijgen. Spread vind ik heel cool! Hey ya is een klassieker. Ik vind het leuk hoe de tekst een contrast is met de muziek qua vrolijkheid. Iets wat de beatles ook vaak deden, daarom past de videoclip er ook perfect bij. Roses is ook geniaal met vooral de line die eindigt op ditch. Bij speakerboxx kan ik dat niet zo over de nummers zeggen.

Ik vind het een goed album. Experimenteel regelmatig echt hele goede nummers. Hit it and quit it vond ik heel leuk. Je hoort veel verschillende invloeden van muziek terug en dat maakt het leuk om naar te luisteren. Wars of armageddon gaat me wel net iets te ver met letterlijk kattengejank, maar ook daar zitten leuke stukken tussen. Ik snap wel dat deze in de lijst staat, ik snap het ook dat je er panisch van kan worden. Als je daar door heen luistert wordt het steeds beter. Het is niet saai in ieder geval.

Het is een heel goed album, wel doodgedraaid als achtergrondmuziek door veel mensen. Het album begint heel sterk met chan chan wat heel veel diepte heeft in geluid. Niet alle nummers zijn daarna even sterk. Ik vind het wel zonde als je het album begint met je sterkste nummer, dan is er daarna minder om naar uit te kijken.

We hebben al eerder een album van hem gehad, de vorige vond ik leuk maar deze nog leuker. Deze voelt qua opname van betere kwaliteit. Alle instrumenten en zanglijnen staan in dienst van elkaar en geen probeert boven de ander uit te steken. Dit album heeft de afgelopen dagen op repeat gestaan en ik ben er eigenlijk ook nog niet klaar mee. Maar we moeten door. Ik ga dit album nog wel vaker luisteren.

Je hebt albums van 3 uur die niet te lang duren. Je hebt dit album van 42 minuten die veel te lang duurt. Dit album was beter geweest als het 1 minuutje was. Het liefst ook een minuutje zonder zijn stem als het kan. De muziek zelf is ook niet al te best en een beetje voorspelbaar. Niet iets om positief over te zijn. Mensen houden blijkbaar van zijn ‘rauwe stem’ . Het is ook niet dat ik daar niet goed tegen kan wat ik soms bij andere artiesten wel eens heb. Ik vind het gewoon heel slecht.

Fantastisch album! Ik had een keer een filmpje gezien over Paul mccartney en dat hij naar een concert ging van Fela Kuti, dat ze beef kregen, omdat hij bang was dat de Engelsen ook nog eens de Afrikaanse muziek wouden stelen. Maar toen Fela Kuti in de studio was om eens goed te luisteren bleek, dat Paul gewoon zijn eigen sound had en dat ze elkaars muziek konden waarderen. Uiteindelijk was er daarna een inbraak in de studio en was Paul zijn geld en zijn demo’s gestolen. Uiteindelijk opnieuw opgenomen en dat was band on the run. Dit album is een album met de viering van de muziek. Het drumstel word extra in het zonnetje gezet door o.a. ginger baker. Fantastische drummer! Ik vind het knap hoe het kan dat je alleen maar drums hoort en alsnog klinkt als een af nummer. Erg van genoten!

Je hebt een distorted gitaar, van de drum worden de symbalen veelvoudig gebruikt. De bas heeft dezelfde riff als de gitaar en de zanger zit er door heen te janken. Tadaa je hebt een hardrock album. Voormij klinken ze allemaal hetzelfde. Ik vind het saai.

Ik vond het prima. Maar ook wel een beetje saai. Je merkt dat het beter word als Thom Yorke opeens gaat meezingen. De titel van het album vind ik dom. Ik vind het uiteindelijk niet vervelend maar wel een hele nipte voldoende voor mij. Ik las ergens anders dat het album bekend stond om haar sensuele sexy stem. Nou ik word er niet warm van.

Soundgarden en Nirvana heb ik nog twee sterren gegeven, want ik kan er ergens nog wel inkomen dat het je smaak kan zijn. Maar de 1 ster bewaar ik toch wel echt voor deze teringherrie. Linkin park is een marteling. Ik weet nog dat ik op de basisschool Bodhi kende die dit wel leuk vond. Toen al begreep ik daar niks van. Ouder en wijzer geworden begrijp ik het nog steeds niet

Ik vind het leuk dat Neil Young hier een andere kant van hemzelf laat zien. Het is minder folk en qua thema’s gooit hij het ook over een andere boeg. Aan het begin wel een beetje wennen, maar wel van genoten. Hij laat met deze plaat ook wel zien dat hij veelzijdiger is dan alleen een folkzanger.

Dit is een blues album die ik meer kan waarderen dan eerdere blues items. Als je er eenmaal in zit werkt hij lekker. Soort trance weer. Het gaat bij dit album echt om de muzikanten en wat ze kunnen in plaats van het collectieve nummer. Ik kan het wel waarderen je hoort plezier in het maken van muziek. Ik vind vooral de lange nummers met weinig zang leuk. In memory of elizabeth reed is echt fantastisch. Ik word er wel heel blij van. Tikt bijna de 5 wel aan denk ik. Ik vind het wel een van de leukste blues achtige albums tot nu toe.

Als ik een ding heb geleerd van al deze albums luisteren is het dat er betere blues/rock albums zijn dat dit. Mijn verwachtingen waren hoger omdat het een hele bekende band is. Maar misschien komt het omdat deze band gericht is op hitjes voor de radio waardoor het heel veilig is allemaal. Als ik het vergelijk met het album van the Allman brothers is dit een stuk saaier. Proud mary is natuurlijk de grote hit van dit album. Ik vind hem niet heel sterk. Ik had meer verwacht.

Deze heb ik live gezien! Fantastische plaat met veel hits. Ook leuk dat er een nieuwer album weer te beluisteren valt daar was ik aan toe. De muziek is goed het wisselen van Frans en Engels is een keer goed gedaan. Normaal ben ik daar niet zo van. Het is alleen een album die niet altijd bij mij blijft. Ik weet dat ik deze artiest live heb gezien bij best kept en het album al wel eens geluisterd had. Alleen het is niet een album of een optreden dat is blijven hangen.! Het is goed niet fantastisch.

Dit album vind ik veel beter dan de niet live plaat die we moesten luisteren van deep purple. Ze nemen de tijd voor de nummers en het geluid klinkt echt top. Omdat ik de vorige drie sterren heb gegeven verdient deze wel echt een ster meer.

Geen seconde over getwijfeld hoe ik deze zou beoordelen. Dit album zou wel in mijn top10 albums ooit staan. Elk nummer is ijzersterk, er zijn geen nummers die minder leuk zijn. Ik vind de stem heerlijk, teksten interessant en vooral de muziek is perfect gebalanceerd en interessant. Als je nog een keer wilt horen wat ik bedoel zou je nog eens een keer i could be dreaming moeten luisteren. Heerlijke baslijn, echo op de gitaar is heerlijk, de synthesizer in de achtergrond is een leuke toevoeging die het boeiend houdt. Elke prikkel van dit album is een genotsprikkel.

Dit is misschien wel het meest trage album die ik ooit heb gehoord. Daardoor voelt het ook alsof het eeuwen duurt. Ik heb opzich best geduld, maar dit duurt me te lang. Misschien is het qua kwaliteit wel goed en het zou ook wel met smaak te maken hebben maar ik vond het niet leuk

Dit album is toch wel een klassieker. Aan het einde vlakt het wel af maar het is wel een heel goed album. Ik heb hem niks voor niks gekocht. Ook is het een pionier in de party muziek. Leuk om met samples en synths goede nummers te maken. Er staan nummers op die het goed doen op een feestje, maar het is ook leuk om te luisteren als een album.

Het klonk een beetje alsof de minions een rnb album hebben gemaakt. Alle lof in dit album zijn voor de producers zoals bijvoorbeeld the neptunes en timberland die hieraan mee hebben gewerkt en ook de verse van ludacris was wel hard. Maar geen enkele lof naar cee lo green zelf. Wat een irritante stem.

Lekker om naar te luisteren. Ik bleef als gehypnotiseerd luisteren. Vet ook weer gedaan met veel samples.

Ik vind het wel een leuk album. Ook best goed. Hele goede baslijntjes. Maar niet heel spannend.

Ik zat te twijfelen of het aan mij lag, dat ik the stones, the doors en al die andere blues/rock bands niet fantastisch vond. Het ligt niet aan mij want ze zijn gewoon allemaal bij lange na niet zo goed als Jimi hendrix. Nu snap ik dat je niet zo goed kan zijn als jimi hendrix al zou je dat willen, maar daarom verdient hij wel 5 sterretjes en die andere niet. De rest kan er niet aan tippen. Ik vind zijn solo’s heerlijk, ik vind het experimentele leuk, ik vind zijn zang goed. De andere leden van de band zijn ook goed. Het is een fantastische muzikant. Het leuke vind ik ook het hele karakter die hij om zijn artiestzijnde heeft gebouwd. Hij zweert dat de maan roodd werd de nacht dat hij geboren was. Hij is een voodoo child en wat voor een!

Heel leuk album, van genoten ook al kende ik het al wel goed. Ik ben gewoon een sucker voor de fijne melodietjes die nergens schuren. Zeker knap om zo’n goede plaat te maken na het succes van simon en garfunkel. Los gegaan van z’n oude muziek. Leuk was het maar uiteindelijk vind ik deze plaat niet legendarisch genoeg voor de volle 5 sterren. Het is gewoon een heel lekker plaatje om naar te luisteren.

Na 3 nummers had ik al genoeg van die garage beats. Misschien zijn op een festival sommige nummers nog wel leuk, maar de artiest heeft geprobeerd om er een verkoopbaar album van te maken en zangers/zangeressen voor gevraagd die ik zeer matig vond. Een heel album van dit vind ik wat veel.

Dit album heeft mij positief verrast, zeker na de laatste die we van Morrisey hebben geluisterd. Het is minder zwaarmoedig en vaak ook minder zwaarmoedig dan de smiths. Waar zij vaak balanceren tussen indie en alternatief is dit album veep meer indie. Ik vond het een leuk album. Het fluisterlied vond ik dan weer wat minder. Ik zou het tussen de drie en vier sterren geven. Hoewel de review overwegend positief is gaat mijn gevoel tpch naar de drie sterren

Michael jackson en quincy jones laten in deze samenwerking zien wat een fantastisch duo dit is. Quincy jones als beste producer van zijn tijd met de beste zanger/performer van zijn tijd. Het groeit uit tot een hoger level van muziek. Ik kan mij niet voorstellen hoe het was om deze plaat voor het eerst te horen toen het uitkwam. Misschien word michael zelf nog wel beter op thriller of op bad, maar Quincy Jones verdient voor dit album al 5 sterren.

Toen ik nog een klein Ceesje was vond ik radiohead niet fantastisch totdat Teun het mij eens liet horen met een goede koptelefoon. Sindsdien ben ik apparatuur altijd belangrijk gaan vinden voor mijn koptelefoon, anders kan je niet alles horen. Ik vond dit album in eerste instantie een beetje een tegenvaller van radiohead. Een beetje te veel rock voor mij. Ze zijn wel goed in staat je brein te kietelen met mooie geluidjes effectjes en akkoorden. Ze weten heel goed goede muziek te maken. Ik vind het ook leuk dat radiohead een band is die je extra kan waarderen met goede apparatuur voor geluidskwaliteit. De nummers opzichzelf vind ik niet leuk genoeg. De kwaliteit is wel goed.

Ik vind het een beetje rollingstones achtig. Ik snap niet waar de hoge waarderingen voor deze band vandaan komen. Het is niet interessant of boeiend. Het kan mij niet bekoren.

Ik vind dat een gitaarsolo iets toe moet voegen aan een nummer. Van Halen gebruikt zijn gitaar om de aandacht weg te trekken van hoe slecht de nummers zijn. Bij de gitaarsolo’s gaat het ook niet om de muziek, maar het uitsloven van zijn technische kunsten. Het voelt daardoor misplaatst. Ik zou niet zeggen dat dit goede solo’s zijn.

Ik vind het een heel leuk album. Het klinkt nostalgisch en blijft verrassen. Het heeft mij aangenaam verrast. De stem is heel leuk en de muziek sluit er mooi bij aan. Het nummers days vind ik echt fantastisch. Animal farm is ook leuk. Ik vind het leuk dat deze band in de tijd van the beatles nog altijd hun eigen ding zijn blijven doen behalve dan een gezonde concurrentiestrijd om geweldige albums te maken. Het leuke van dit album vind ik ook dat sommige dingen irritant dreigen te worden, maar dan laten ze het kort duren en gaan daarna over in een mooie overgang naar goede muziek bijvoorbeeld bij phenomenal cat of all my friends were there kan je dat goed horen. De sound is heel duidelijk 60’s maar door zijn stem het zou ook een alternatieve band kunnen zijn van nu. De nummers vind ik dan ook tijdloos. De teksten zijn ook leuk, storytelling is iets wat ze goed kunnen bij the kinks en op dit album laten ze dat heel erg goed horen. Soms zit de muziek ook in de details: bij het nummer Monica is het orgeltje op de achtergrond heerlijk! Topalbum!

Het gaat mij er niet eens om of ik het er mee eens ben of niet, maar ik vind het vervelend hoe de mening van deze betweters word gebracht. De teksten klinken als een opiniestuk in de krant niet als muziek. Ik hoef geen statistieken in mijn muziek. Het voelt allemaal als een mening die de artiest op probeert te leggen. Als je iemand van mening wilt laten veranderen met muziek doe het dan met een verhaal. Met een verhalende tekst krijgt de luisteraar meer het gevoel dat ze zelf een mening hebben gevormd dan dat ze word verteld wat ze moeten vinden. Ik hou heel erg van hip hop en die mag van mij prima maatschappijkritischzijn maar in dit album mis ik wel plezier en plezier mag van mij niet ontbreken in hip hop. Het is allemaal zo serieus. Los van de teksten vind ik dat de beats zwak zijn en de flow ook zwak.

Bleh, hier word ik niet blij van. Het album staat vol met hits van u2 en ik vind het gewoon niet interessant. Ik heb nog geprobeerd door mijn vooroordeel over u2 heen te luisteren, maar het bleek waar. Ik vind de stem van bono niet fijn en de band niet boeiend.

Prima album, het krijgt een voldoende. Niet verder iets om heel lang over te schrijven denk ik. Niet slecht, ook niet geweldig. Er zaten stukjes in waar ik echt van kon genieten. Maar dat was het.

Het was weer een feestje met Fela Kuti! Ik heb heerlijk op een handoekje gezeten met deze muziek op in de zon. Ik zou dit album nog 100 keer kunnen luisteren. Maar zoals een wijs broer tegen mij zei deze vakantie. Je moet ook door met je leven. Ik ga dit album nog veel vaker luisteren. Lekkere vakantieplaat. Het is een ode aan muziek uit Afrika.

Heel sterk album, alleen iets te gitaar heavy voor mijn smaak. Wel beter gedaan bij van halen ofzo. Maar het heeft mij niet weg geblazen. Eigenlijk zijn drie sterren te weinig voor de kwaliteit, maar ik ben ook niet heel enthousiast

Aangenaam verrast door dit album. Het is niet zo zoetsappig als bridge over troubledwater en niet zo poppy als paul simon solo. In 1968 waren er veel artiesten die veel dingen overnamen van the beatles. Ze wouden een rock en roll band of hippies zijn, omdat het cool was. Wat simon en garfunkel hadden overgenomen is het gebruik van de studio als muziekinstrument op zichzelf. Daardoor voelt deze plaat veel meer experimenteel. Het gitaarspel van paul simon os fenomenaal op dit album. De harmoniën zijn fantastisch. De baslijn kon ik vaak ook echt van genieten. Zeker bij het album America. De teksten van Paul Simon zijn ook weer heel goed. Ze doen heel veel dingen eigenlijk precies goed. Ik vind dit een hoge 4 sterren.

Ik vind het eigenlijk best saai. Het imago wat ze neer proberen te zetten is als een bbq’ende hells angels man. Maar de muziek is vrij saai los van de solo’s gebeurt er niet veel. Het is net zo’n anticlimax als een hells angel die uiteindelijk gewoon een lieve man blijkt te zijn. Saai

A hard day’s night is het album van het hoogtepunt van de beatlemania. Het is de soundtrack van de gelijknamige film die heel erg leuk is. In de film kan je zien dat de 4 persoonlijkheden van de beatles een fantastisch goede match is en dat ze samen ook veel humor hebben. Als je de film nog nooit hebt gezien is het wel een aanrader. The beatles hebben the ed sullivan show gehad ze waren op hun hoogtepunt van beatlemania en wat de fans toen wouden waren zoete liefde liedjes. Met een speelfilmcontract en een albumcontract hadden ze alles waar ze van konden dromen. The beatles waren van lokale helden uit liverpool doorgegaan naar Engeland, de V.S. En na dit album de hele wereld. De wereld stond aan hun voeten en ze waren ‘more popular than jesus’ om John te quoten. Ik snap best dat mensen dit album geen goed album vinden als ze het vergelijken met de rest van hun discografie. Het is ook niet het album die ik het vaakst op zet van the beatles, maar als ik het wel doe denk ik elke keer: “waarom eigenlijk niet?” Dit album geeft mij persoonlijk toch altijd een nostalgisch gevoel. Als kleine jongen kon ik hier al heel erg blij van worden en uren in mijn eentje op mijn kamer naar deze muziek luisteren. De harmonieën van the beatles kietelen mijn brein altijd. Qua vocaal geluid zit dit album echt al fantastisch in elkaar. Je merkt bij dit album dat de melodieën al iets interessanter worden dan bij please please me. De teksten worden later bij the beatles beter. Voor het verhaal van the beatles is dit een heel belangrijk album en het geeft mij een enorm nostalgisch gevoel. 5 sterren!

Ik vond het leuk! Het sitar gebeuren bewoog mij niet helemaal, ik denk dat er wel mooiere sitarplaten zijn, maar om het combineren met de moog vond ik heel interessant! Voor mij toch de twee meest vreemde instrumenten gecombineerd is iets wat ik heel leuk vond. Ook toen ik zag dat dit album uit 1970 kwam merkte ik dat deze artiest het heel knap heeft gedaan gezien de ontwikkeling waar het instrument toen nog in zat. Ik die tijd werd het instrument nog veel gebruikt voor geluids effect, soms als instrument. Heel weinig werd het gebruikt zoals hier op dit album als meerdere instrumenten. Hoewel het een heel interessant album is, is het niet per se een album die ik vaker zou opzetten. Ik heb er van genoten en ik vond het heel leuk om het een keer te horen.

Ik had in mijn hoofd een heel ander beeld van Madonna. Dit was wel een aardig album. Ik had het met Julia er over. Julia zei Madonna deed eigenlijk wat lady gaga nu doet, maar Madonna deed het beter. Dit album is wel echt iets anders dan de hits die altijd in de club worden gespeeld, de technoachtige beats passen goed bij de stem van Madonna. Prima album.

Dit zou wel ongeveer het perfecte album kunnen zijn. Vocaal is Stevie wonder heerlijk, de piano en synths natuurlijk ook. Ik hou er ook van als baspartijen melodieus zijn. Daarnaast wordt alles aangevuld door achtergrond vocals, blaaspartijen of strijkers. Elk nummer is een meesterwerk opzichzelf. Het is perfect geproduceerd en alles klopt. Ik vind het altijd heel vet hoe de nummers alle kanten op gaan, zoals bij het nummer summer soft verwacht je totaal niet waar het nummer heen gaat. Dit album is al met al een meesterwerk! Een ding wat naar mijn mening niet klopt en heel frustrerend is voor mij. is hoe hij is uitgebracht op vinyl. Het is namelijk zo uitgebracht dat kant A en D op een plaat zitten en B en C. Dat betekent dat je twee keer van plaat moet wisselen als je het op vinyl luistert. Ook vind ik het altijd grappig dat Stevie altijd van die lelijke albumhoezen heeft, maar dat is hem vergeven want hij heeft geen idee hoe ze er uit zien.

Ik dacht “he leuk Stan Getz, dat is die artiest van the girl from ipanema” . Nu heb ik daarna de rest van het album geluisterd en dat vond ik niet echt nodig. Een goed nummer maakt niet een goed album. De rest is prima maar niet dat ik denk dit album moet je echt geluisterd hebben. Het Portugees klinkt mooi, de muziek klinkt dromerig. Prima niet vervelend ook niet om wild van te worden.

Ik word altijd een beetje simpel van punk muziek. De ramones waren de eersten die deze muziek succesvol maakte, maar van mij had dat niet per se gehoeven. Ze waren de eersten met punkmuziek en dat maakt het tegelijk toegankelijker en simpeler. Het is nog wel heel erg pop met “ hey ho let’s go!” En meezingrefreintjes.