Dit album voelt een beetje klein, donker, dozig en vlak, alsof het in een vacuüm is opgenomen en daarom geen relatie heeft tot de wereld. Niet elk liedje, maar wel een groot deel. Zelf houd ik er altijd van als muziek klinkt alsof het in een ruimte is, in plaats van een donkere doos. Ik denk wel dat het heel goed in films zou passen, maar dan alleen in nachtelijke scènes.
Ik heb een paar productionele irritaties. Op sommige liedjes van dit album de drums volledig naar links hebben gepand en daar ben ik op tegen!!!! Bas en drums moeten in het midden of je moet 2 microfoons gebruiken zodat je alsnog een midden geluid hebt, maar dat het breder klinkt. (Ik weet dat ik dit kan oplossen door het geluid op mono te zetten, maar daar ben ik te lui voor) Daarnaast stond het orgeltje steevast te hard!
Dit album is speciaal gemaakt voor insecten die een festival organiseren in het gras en de bloemen. Het is groots, maar ook bedwongen. Alsof het een hele kleine wereld volledig opvult, vandaar het insectenfestival.
Het geluid is tijdloos. Erg veel liefde naar het gebruik van een ‘wall of sound’ afwisselend met weinig instrumentatie. Wel veel herhaling en dezelfde trucjes, dus na een half album heb je het gevoel of je het wel gehoord hebt.
Een heel irritant piepje in the seer’s tower. Ik denk dat het expres er in is gelaten, maar het stoorde wel!
Maar I love Sufjan Stevens en zal er zeker weer naar luisteren als ik het gevoel wil creëeren van in een hele goede Amerikaanse indie film zitten.
Iconische bandleden! Super bluesy en gezellig. Wel ook erg Engels, waardoor het toch niet echt authentiek blues is. Toch zit er wel ritme, soul en een groove in, wat soms toch mist in rockmuziek. Deze keer heb ik wel m'n telefoon op mono gezet, anders ging ik me weer irriteren aan de rare panning van instrumenten.
Ja gewoon wel goed album. Niks sprong er echt uit, maar heb er wel van genoten. Ik zal het niet zo snel aanzetten, maar als het aanstaat, is het leuk!
Soms wel een beetje edgy om edgy te doen, maar ik denk wel dat albums zoals deze iets nieuws brengen. Zo veel liefde naar niet conventioneel zijn. Het is wel weer zo dat de muziek klinkt alsof het in een vacuüm is opgenomen, maar dan i.p.v. een doos is het een nare tunnel waar je liever niet doorheen wil lopen.
Zal ik dit ooit nog een keer opzetten? Nee! Maar ik apprecieer de niet conventionele manieren van muziekmaken en vind dat dat veel meer moet gebeuren!
Geniaal album!!! Zo belangrijk voor de elektronische muziek!!!
Wilde deze al heel lang luisteren, maar nog steeds geen tijd voor gehad. De manier waarop het zo ruimtelijk en groots klinkt, is voor mij een van de beste onderdelen van het album. Geniale productie waarbij niks te veel of te weinig is. Het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik het luister!
Om even te braggen, ik had vroeger een synthesizer van the prodigy thuis! Dus slayy !!!
Ik heb nooit met aandacht geluisterd naar Elvis, maar ik realiseer me opeens dat hij helemaal niet zo'n goede zanger is. Ergens legt dit wel de ziel van commerciële muziek vast, namelijk het verwateren van interessantere versies van hetzelfde genre. Ray Charles' versie van I Got A Woman is zo veel beter! Wil je nou naar de origins van rock-n-roll luisteren, luister dan naar Little Richard, Big Mama Thornton, Chuck Berry, Lavern Baker, Sister Rosetta Tharpe etc!!!!
Het feit dat hij enkel witte muzikanten gebruikt, terwijl het genre zo beïnvloed is door zwarte muziek. Ik ben geen essentialist en denk dat etniciteit niet bepaalt hoe goed je bepaalde muziek speelt/bepaalt of je recht heb om bepaalde muziek te spelen (muziek is altijd uitwisseling geweest), maar let's be real, geschiedenis is hier van belang. Het is natuurlijk uiterst goed gespeeld, maar als je naar sommige originele versies luistert, mis je een groove en een soul. De vrijheid die in de originele versies zit, klinkt begrensd bij Elvis, misschien komt het ook omdat hij niet een geweldige zanger is. Er is geen waardering voor de geschiedenis van het genre en dat is zo jammer.
Qua productie vond ik het interessant dat er niks over Elvis Presley staat in m'n boek over popmuziek productie, terwijl Big Mama Thornton en Les Paul er ook in staat. Niks interessants over de productie te zeggen, behalve dat het wel typisch 50s is.
Excuses voor mijn rant. Het is een iconisch album en het is ook echt goed, maar het is toch ook minder interessant dan albums van andere grootheden.
Ik voel me weer even helemaal m’n pretentieuze zeventienjarige zelf. Het doet me toch altijd denken aan een Wong kar-wai film. Ja iconisch geluid wel!
Meer niet echt te zeggen.
Als je The Beatles overrated vindt, dan heb je niet goed geluisterd. Het kan misschien niet je ding zijn, maar het is goed. Als je dat ontkent, dan zou ik even opnieuw naar de muziekgeschiedenis kijken. Ik heb het album in stukjes geluisterd, wat natuurlijk niet goed is, maar dat maakt even niet uit. Gewoon bizar goed album. GEEF ME MEER POPULAIRE MUZIEK WAARBIJ EXPERIMENTATIE CENTRAAL STAAT. (was geen fan van de smakgeluiden aan het eind van good night, voelde iets te ASMR)
Ja bizar dat de albums hiervoor allemaal met 4-track recording opgenomen is (als in, je hebt maar 4 tracks en daar moet al je muziek op). Nu hadden ze 8 tracks, wat dus betekent dat alles mooier klinkt want er is minder noise!
Mother Nature's Son is een extreem lief liedje.
Marvin Gaye heeft een van de mooiste stemmen in de muziekgeschiedenis. Muzikaal gezien minder interessant dan what’s going on (die nog komt), maar prachtige instrumentaties. De vioolpartijen zijn zo mooi! Ik heb een paar Marvin gaye multitracks, ook van z’n vroege motown carrière waarbij de muziek nog echt heel erg typisch motown klinkt (hele harde snare op elke tel) en ook daar zijn de vioolpartijen zo ontzettend mooi.
Het leuke van de productie uit deze tijd is dat alle instrumenten samen worden opgenomen, waardoor er automatisch een geheel ontstaat (ook heel leuk om op de conga track, de drums te horen bijvoorbeeld). Nu wordt elk instrument afzonderlijk opgenomen waardoor de samenhang gecreëerd moet worden. Ik geloof echt dat wanneer samen wordt opgenomen er een automatische verbinding, ziel en ruimtelijkheid ontstaat. Dit hoor je ook zo goed terug in dit album.
Zielloze kutmuziek. Het klinkt goed, het is niet slecht gedaan. Filmisch ofzo, maar ook zielloos. Waarschijnlijk wel de eerste die zoiets deden, maar het is saaaaaaaiiiiiii. Heb het niet af kunnen luisteren. 2 sterren omdat het in z’n tijd iets origineels deed.
Ik had zo veel zin om Arabische muziek te luisteren want I love Arabische muziek, maar meestal is het heel slecht opgenomen. Dit album is goed opgenomen, dus dat is geweldig. Aan het begin vond ik het jammer dat het toch een beetje cookie cutter popmuziek was, maar het was wel zo catchy dat ik dat heb genegeerd. Zeker het tweede deel van het album was leuk! Erg verrast door de Hebreeuwse/Arabische/Engelse versie van Imagine, maar world peace i guess.
Ik heb eindelijk m’n luidsprekers goed afgesteld en ahh wat klinkt dit toch goed!!!!! Ik ben niet echt een lyrics luister maar vond het wel lastiger hier om de misogynie te negeren, omdat het toch wel erg expliciet is (maar ik laat me niet afleiden). Dit is echt een van de eerste hip hop albums die niet onhandig klinkt (behalve misschien paid in full van Erik B. And Rakim). Het is zo volkomen logisch dat men helemaal gek werd toen dit uit kwam! We kunnen heel veel zeggen over gangsta rap en problematische aspecten van het genre (heb er papers over geschreven), maar omdat dit ergens hèt gangsta rap album is, maakt dat me even niet uit.
Iconisch album met een van de beste binnenkomers ooit. De lage synth aan het begin van de title track is zoooo effectief in de ernst en de zwaarte van gangsta rap te laten horen.
Fuck tha police is een perfect nummer. Ice Cube’s verse is m’n favoriete, wat een stem!
Liefde naar de typische 808 geluidjes in gangsta gangsta (maar dan op een interessante manier, in plaats van de clichés die we toch vaak associëren met een 808)
De synth bass in parental discretion iz advised doet iets in m’n brein.
Express yourself vind ik het meest sympathieke liedje!
Gewoon zo’n goed album!!!
Dit is m'n favoriete Stevie Wonder album!! Ik weet niet helemaal waarom, maar het doet iets. Heb het op m'n platenspeler geluisterd, wat misschien niet voor de beste kwaliteit zorgt, maar agh het gaat om de vibe. Alhoewel dit album in z'n classic run van de jaren 70 zit, wordt deze toch weinig genoemd. Het feit dat hij hier 24 was, maakt me extreem jaloers. Sowieso ga ik aanraden om zijn optreden op de begrafenis van Michael Jackson te zien (dan zingt hij o.a. they won't go where I go), het is echt adembenemend!
Het leuke van Stevie Wonder is dat het zo ontzettend muzikaal is, maar ook rommelig. Ik heb de multitracks van hem en het is ontzettend rommelig en vrij gespeeld. Zo hoor je mensen net een fout nootje spelen, maar door de muzikaliteit maakt dat echt niet uit. Ik denk dat er daarom ook zo veel leven in zijn muziek zit.
Er zit iets ontzettend melancholisch in dit album. Het voelt dromerig. Het is zo ontzettend muzikaal, God wat een prachtige piano partijtjes. Natuurlijk ben ik gaan googlen naar de muzikanten die meespelen en agh wat zien we een diversiteit!!! Het laat wel weer zien dat iedereen elke soort muziek kan spelen (Paul Anka als achtergrondzanger? Vrouwelijke percussionist (Bobbye Hall). En ook de originele Moog synthesizer maker (Bob Moog) die de Moog heeft geprogrammeerd?? En I LOVE moog bass!!!! Ah wat een muziekgeschiedenis.
Meestal ben ik geen fan van muzikanten die zelf alles spelen/produceren. Vaak wordt het dan niet echt interessant, is het te eentonig of te veel één persoon (denk aan Prince of Jacob Collier). Stevie Wonder is een van de mensen die dit op een of andere manier wel kan. Natuurlijk helpt z'n bizarre talent hier ook bij.
Al zijn classic albums zijn tijdloos, het klinkt gewoon nog zo vernieuwend en goed!
Langzaamaan wordt ik audiofiel help. Nee maar for real, voor het eerst dit album geluisterd op Qobuz ipv spotify en wat een verschil!!!!!
Ja geweldig goed album. Ik wil meer clavinet in moderne muziek!!!!! De baslijntjes zijn weer geweldig. De drums zijn zo veel ingewikkelder dan je zou denken. Er zit zoooo ontzettend veel groove in, en dat komt zeker weer door het vrije spelen. Heeeerlijk! Can you image trouwens dat moderne popmuziek zoveel akkoorden gebruikt? Wat een armoe!
Liefde voor de manier waarop golden lady gezongen is/galm!!! Het klinkt zo ontzettend goed.
Ja super solide hiphop album. Ik ben altijd wel fan van diepe en grote stemmen bij rappers. Not to be sex negative maar had ook niet per se seks geluiden te hoeven horen!
Goed wel gewoon!
Het voelde een beetje alsof ik in een film zat uit 2009 (van noah Baumbach) en als nepo-baby iets creatiefs deed in Brooklyn ofzo. Begin vond ik heel nice, daarna werd het saai!
Ja dit is echt heel erg niet mijn ding. Ik begrijp waarom mensen hiernaar luisteren, maar ik vind het erg saai. Het gaat maar door en het is een beetje zeikerig. Eerst wilde ik 3 sterren geven, maar irriteerde me zo erg aan de stem van Eddie Vedder dat het er 2 werden, sorryyy. Geen slechte band natuurlijk, maar dan is dat het ook wel voor mij.
Ik had heel veel zin om dit te luisteren, want een paar liedjes van dit album vond ik al leuk, maar het deed hem gewoon niet voor mij. Ja een beetje langdradig en ik was er echt snel klaar mee :((
Ja jammer dat Kanye west zo insane is, maar hij is wel heel goed! Gewoon sterk album wel.
Ik hou altijd van theatrale hiphop albums en dat is dit zeker!
Okay ja gewoon goed hip hop album, maar ook niet revolutionair ofzo. Zal het vast nog een keer luisteren!
Ik vind dit niks. Het voelt ergens niet echt, alsof hij zo’n lage stem opzet ipv dat het z’n echte stem is. Als hij wat hoger gaat, hoor je wel wat z’n stem is, maar dat lage, nee. Als hij een andere stem had gehad, had ik het misschien wel iets hoger gerate. Ook wel saai.
Heb een enorme liefde voor new wave dus dit is natuurlijk top. Ik kende love is a stranger en sweet dreams are made of this natuurlijk, maar de rest nog niet.
Ben erg fan van de ontzettend dikke synth bass. Sowieso veel leuke geluidjes! Annie Lennox zingt zo erg met haar eigen stem, ook erg fan. Je merkt ook hoeveel invloed ze hebben gehad om 2000s elektronische muziek (maar dan indie, grimes en mgmt enzo).
Erg fan van Jennifer, voelt heel filmisch.
Dit was (samen met death of a bachelor) de eerste cd die ik gekocht heb hihi. Na eeuwen niet te hebben geluisterd, was het zo leuk om het toch weer te horen.
Het zit echt wel gewoon goed in elkaar! We hebben nu ook meer toegankelijke punk nodig, want de wereld is bizar.
Ik vond het een beetje saai. Je hoort wel dat ze echt veel invloed heeft gehad op 90s indiebands, dus dat is leuk!
Ik heb een zwak voor dit genre. Misschien omdat ik de 80s aesthetic heel serieus nam als 16-jarige. Daarom voelt het ergens heel nostalgisch, terwijl ik eigenlijk nooit echt naar simple minds geluisterd heb (behalve de bekendste natuurlijk).
Sprongen er nummers uit? Nee, niet echt. Werd ik extreem warm van dit album? Nee, ook niet echt. Toch hou ik er ook wel van.
