1001 Albums Summary

This rules. Also fuck Morrissey.

Illegally groovy.

Moderne postpunk leunt zo hard op platen als deze, echt heel cool om te horen. 'Some Weird Sin' en 'Tonight' zijn enorme knallers, naast natuurlijk de titeltrack.

Haat-liefde met deze. Gigantische hits maar ook heel veel domme, repetitieve riffs. 'Wherever I May Roam' is onwijs gaaf, de laatste paar tracks waren zwaar om doorheen te komen. Valt me ook op hoe, in tegenstelling tot gister bij Iggy Pop, vette moderne metal niets wegheeft van wat hier gebeurt. Ik ga snel weer Agriculture aan knallen.

Paradise City is de meest overbodige plaat uit de geschiedenis en de rest van deze nummers is helaas niet veel beter.

Dit is tof. Beetje frontloaded, maar erg genoten (en uiteraard hard meegezongen op meer dan 1 nummer). 2e listen door Tiff: I'll Kiss You is fenomenaal.

Leuk. Prima rockliedjes. Ik kan me voorstellen dat dit kan werken in een arena vol dronken Britten. Live Forever is een grote highlight.

Arme James maakt prima muziek, maar dit is uitgebracht in de tijd dat Joni Mitchell, Nick Drake, Dylan, Leonard Cohen, Carole King, Neil Young (en ga zo maar door), die een beetje uit dezelfde vijver vissen, allemaal met knaller na knaller kwamen. Dan moet je iets heel goed doen om op te vallen, en dat doet dit album gewoon niet. Verder best aardige melodietjes. Sommige nummers deden echt helemaal niets voor me.

Grappig hoe dit meer Nirvana dan Foo Fighters is op sommige tracks. Als het een Nirvana plaat was geweest, was het helaas wel verre van de beste.

Injecteer dit in mijn aderen. Geweldige jaren 90 punk. Gevarieerd, nummers met blazers en strijkers (en xylofoon?), gewoon lekker dynamisch. Top. Man. Edit: zelfde zanger als Drive Like Jehu, er valt ineens heel veel samen.

Leuk. Heel erg 60s. Verder weinig spannend.

Wat een productie god dang zeg. Dit is fire. Het doet me fysiek pijn dat deze lui met 6 zijn en jurassic 5 heten.

Een soort blije, burgelijke smoothie van punk, new wave en pop. Deze mannen hoorden London Calling in '79 en dachten 'we doen dit maar dan gaar'. Ten minste wel vrolijk.

Oh kijk, the Undertones maar dan niet gaar. Ja dit is natuurlijk top. Totaal geen fan van de ska-heavy tracks, maar dit is natuurlijk vormend geweest voor zo veel toffe muziek en het is te horen waarom.

Even veel sterren als nummers die het kostte om het spuugzat te zijn, afgerond naar boven. Toch even doorgebeten voor de wetenschap. Nu herstellende.

Het is geen Funeral maar dit is zo'n belangrijke plaat voor me geweest toen ik een jaar of 16 was. Zure smaak nu uiteraard, blij om weer een keer te luisteren. Edit: de laatste 3 tracks zijn echt waanzinnig op deze.

De meest achterhaalde instrumentatie die ik in lange tijd heb gehoord. Vocals zijn matig tot slecht. De interlude halverwege is het allergrootste vraagteken hier. Er was blijkbaar iemand die dat matige nokia beltoontje had getikt op een synth en dacht: mijn album heeft beperkt ruimte van max 40 minuten maar deze minuut MOET ertussen. Deze plaat wordt gered van de shame-pile door Don't You Want Me, vandaar toch 2 sterren.

1.5 uur Nusrat Fateh Ali Khan gaat er niet in op deze zondagmiddag. Stukkie geluisterd wel en man, het is te horen waarom zo veel mensen dit bewonderen. Boeiende melodietjes, goeie instrumentatie. De Spotify pagina van deze kerel is echt bizar, wat een platen en wat een diversiteit aan artwork.

Wat moeten we hierover zeggen wat nog niet gezegd is. Wat een wereldplaat, echt oneindig replayable. Weer een vermoeiende persoon die ik een hoge rating moet geven. Zal ook niet de laatste zijn. Edit: ik vergeet altijd dat die Frankie Valli cover een ding is. Zo'n zeldzame cover die vele malen beter is dan het origineel. Cool.