1001 Albums Summary

Mjög næs sánd. Nokkrir smellir. Hljóðið sem ég tengi við Travis. Settu benchmarkið fyrir aðra?

Gaman að heyra ákveðið sánd í gegnum plötuna. Ansi fín plata. Gæti þurft að hlusta aftur til að meta hana betur.

Heyrðu, kom á óvart. Fílaði þetta sánd á plötunni.

Ég er ekki alveg á U2-vagninum. Að hlusta á þessa plötu lætur mig samt fatta að þetta er hljómsveit sem var að reyna ýmislegt. Tengi samt ekki alveg við þessa plötu.

Þarna er verið aðeins að ýta á mörkin. Fíla þetta. Þetta er ekki í neinum kassa.

Ég skil af hverju þessi plata hafi komið Clash á kortið. Góð frumraun, þó ég fíli svona sjaldnast.

Fínt grúv. Er samt lítið að tengja.

Rólegt kántrí. Leiðinlegt. Get ekki einu sinni reynt að tengja við einhverja texta í svoleiðis rugli.

Að sjálfsögðu eru taktar/lög þarna sem maður kannast við, og annað gott, en sumt er ansi langdregið finnst mér.

Skemmtilegur jazz. Er hún betri en aðrar svoleiðis plötur? Veit ekki, hljómar allt eins.

Ég þarf aðeins meira oomphf. Hlustaði tvisvar á hana í vinnunni til að reyna að ná henni sem mestri en það var lítið að gerast.

Djöfull tekur það á að hlusta á svona. Ég skil að þetta sé vinsælt en heil svona plata er of mikið fyrir mig.

Byrjaði mjög vel. Ætlaði að gefa plötunni fimm stjörnur. Svo varð þetta aðeins of flókið fyrir mig.

Ágætlega þétt en stundum of mikið að gerast, og svo eru textar náttúrulega minn Akkilesar-hæll.

Ansi þétt. Ekki fullkomin en ákaflega góð lög þarna.

Jack White er minn maður og ég fíla þetta. Platan fær ca. 4.8 frá mér.

Ekki eftirminnilegt, þrátt fyrir orð Arnars Eggerts á Wikipedia.

Fengu bara allir að gefa út plötu ef þeir vildu?

Það er einhver lína, sem ég hef í hausnum, þar sem hljómsveit er öðrum hvorum megin við að vera góð eða bara að spila eitthvað rugl. Þessi sveit jaðrar við línuna en er mestmegnis röngum megin við hana.

Áhugaverð plata. Af svona mörgum lögum hljóta einhver að vera góð. Seinni hlutinn aðeins þéttari og betri. Kann að meta hvað var gert þarna, þó að ég tengi ekki fullkomlega.

Klassi. Vissi það eiginlega ekki fyrr en eftir hlustun.

Heyrðu, bara nokkuð ágætt. Sum ekki alveg að hitta en ég er í góðu skapi af því ég bjóst við mjög slæmu.

Ég var bara furðusáttur með þessa. 4,9 og það kom mér á óvart.

Þessi plata er basically Highway to hell tíu sinnum. Síðasta lagið samt smá fínt líka. Highway to hell er samt gott lag þannig að níu svoleiðis eru ekki slæm.

Ókei, vá.

Bara ... allt í lagi. Ekkert eftirminnilegt nema titillag.

Næ lítilli tengingu. Eflaust betra á sínum tíma. Hresst inn á milli.

Reggí sem er allt eins? Kannski er djúpur texti þarna á bak við sem ég skil ekki en það verður þá bara að hafa það 🤔

Mér finnst ég vera töff að hlusta á þetta.

Heyrðu, þetta er bara ekkert spes. Kemur á óvart frá þessari útgáfu af Fleetwood Mac. Ekkert sem að grípur mann.

Algjör negla. Allt saman. Gullfallegt.

Er ekki smá ósanngjarnt að safnplata sé inní þessu? Hún náði mér samt.

Held að maður myndi njóta hennar best sitjandi í hægindastól, með glas af góðum drykk og ekki að pæla í neinu öðru. Naut plötunnar samt ansi vel, kom mér á óvart.

Heví næs blús.

Enn og aftur: Jack White er minn maður, og með Meg er hann frábær og platan mögnuð 🫡

Miiiihiklu betri en frumraun þeirra. Fjölbreytt og ég fíla það!

Meh, fínt í bakgrunni.

Allt í lagi sem bakgrunnshljóð en er samt ekkert spes. En sumt allt í lagi.

Næs í eyrun. Á milli 3 og 4 stjarna. Myndi örugglega aldrei hlusta sjálfur á þetta, en gaman að heyra svona tónlist frá aldamótum.

Bara fínt.

Blúsaður blús/jazz. Bakgrunnsdæmi. Erfitt að lifa sig almennilega í þetta.

Kann að meta þetta sem plötu. Samt slatti þarna sem mér fannst aðeins of langur eða ekki grípandi. Opnunarlagið frábært 🙏

Þetta kom á óvart og var bara drulluflott. Er þessi plata bara soundtrack manneskju með geðklofa?

Skemmtilegt (hallærislegt?) rapp. Samt ekkert sem ég er einstaklega hrifinn af.

Frábær.

Ahh, má maður nota orðið pretentious?

Þetta er örugglega magnað ef maður er mikið fyrir texta. Annars er "söngurinn" leiðinlegur og þetta er ekki alveg nógu grípandi. Gott inn á milli.

Langar að hífa þetta upp í 4 stjörnur en þetta er allt ansi eins.

Skemmtileg instrumental inn á milli. Ég fíla þetta alveg svolítið. Og ég er jákvæður í dag.

Glæsileg plata. Frábær lög en flest aðeins of löng. Þess vegna fær hún 4 stjörnur en ekki 5.

Kannski er maður orðinn of vanur þessu sándi og þessum lögum, en ... 5 stjörnur!

Sándið á þessu rosa áferðarfagurt en litlir hápunktar. Rennur ljúflega í gegn en er hálfgleymanleg.

Ansi hröð og choppy lög.

Helvíti þétt og flottir toppar.

Ekki minn tebolli. Sum lögin löng og með mikilli endurtekningu, ekki nógu grípandi fyrir mig.

Sveiflandi swing. Bara gaman.

Bara allt í lagi.

Ég held að ég þurfi að hlusta djúpt á þessa til að ná henni almennilega.

Banger. Tína er banger. Hægt að dilla sér við þessa.

Unaður í eyrun. Toppuðu sig þarna.

Besta plata sögunnar? Minnsta kosti topp fimm.

Þetta var erfiður dagur, það að hlusta á þessa.

Voru þetta fleiri en eitt lag?

Kemur mér ekki á óvart að ég hafi aldrei heyrt um þessa hljómsveit fyrr. Hljómar samt eins og miðlungs 90s/00s hljómsveit.

Nokkuð góður Bowie hérna. Tvö banger lög en annað samt miðlungs.

Næs hlustun.

Kántrí þykir mér yfirleitt ekki skemmtilegt, og lítil breyting þar á núna. Skynja samt að þær séu góðar og að þetta sé vel gert hjá þeim.

Það er eitthvað sem er að grípa mig þarna. 80s sánd, grúví línur, hljómurinn í röddinni, franska inn á milli. Gott.

Nokkuð ágætt, bara.

Gott funk, en ég skil ekki af hverju sum lögin eru 10 mínútur.

Geggjað væb þarna. Skil af hverju hún varð fræg 🙏

Rapp eins og ég fíla það.

Án þess að gefa mér tíma til að tékka á því þá býst ég við að þetta hafi verið plata sem hafði smá áhrif á r&b, þó hún sé ekki fræg eða vinsæl. Áhugaverð plata.

Ég fíla Stevie Wonder. Sum lög eru með þeim bestu í heiminum. Engin þeirra voru hér :( Tvær stjörnur væri samt of hart.

Er einhver munur á svona blúsplötum? Þetta er samt bara gott og smá auka oomph svona live. Kannski 3,5 stjörnur en ekki námundað upp í 4.

Vá, enn og aftur. Ekki furða að Bítlarnir séu bestir. Þetta er plata sem hefur húmor, fjölbreytileika og nýjungar. Svo eru sum lögin bara rúmar tvær mínútur. Fleiri hljómsveitir mættu pæla í því. Fimm stjörnur plús

Ákveðin forgjöf sem þessi plata fær hjá mér. Hef hlustað nokkrum sinnum á hana. Gífurlega sterkur fyrri hluti. Sum lögin samt rosalega 90s. Verð að gefa henni fimm stjörnur sem eru samt ca. 4,75 ❤️

Bara solid late 90s rokk. Langar smá að gefa þessu tvær stjörnur en það er eitthvað þarna sem hífir þetta upp.

Virkilega erfitt. Fyrri hlutinn spennandi og öðruvísi en sá seinni alger steypa. Gef þessu tvær stjörnur fyrir tvær útgáfur af life is life (og queen cover).

Djöfull hefur Willie Nelson verið lengi til.

Veit ekki alveg hvað ég á að segja. Skemmtilegur hljómur til að byrja með en varð síðan ekkert meira en það. Harður dómur í dag.

Ég bjóst ekki við að ég myndi gefa þessa einkunn. Var ég í furðulega góðu skapi þegar ég hlustaði? Neinei, þetta kom bara svona skemmtilega á óvart.

Solid pönk

Næs og ágætlega áhugavert.

Já, töff. Ég er svo glaður að vera að hlusta á plötur sem ég hef "misst af"

Ég var að fíla þetta í botn en svo fóru að koma alltof löng lög. Ég þarf smá pásu og breytingu á tempói.

Þetta var smá erfitt. 6-9 mínútna lög. Þú þekkir þetta: of löng. Fá samt miðjuna í stjörnugjöf.

Geggjað að heyra áhorfendur bregðast við öllum snuddunum á gítarinn og hrífast með söngnum. Hugsanlega gæfi ég þessari plötu fjórar ef ég hlustaði meira á hana en látum þrjár duga núna.

Það er erfitt að láta mig hrífast mikið af rappi og þetta breytir ekki miklu. Þetta eru samt rúmlega þrjár. Flottir taktar og textinn líka ef maður hlustar á hann.

Þessi nýtur góðs af nostalgíunni. Kurt Cobain nýtur sín síðan vel svona á rólegu nótunum. Ég naut þess að hlusta og finna tilfinninguna og tregann í lögunum.

Heavy hitters. Fílaði þetta. Alanis er með sérstakt sánd sem er frábært á 40 mínútna plötu en ef hún er lengri en það er það smááá pirrandi. Fær samt fjórar!

Bara fín. Samt ekkert sérstaklega athyglisvert þarna.

Bjóst ekki við svona góðri plötu. Það var helvíti næs að hlusta á hana yfir yfirferð á stærðfræðiprófum. Þetta var ekki innihaldslaus froða eins og ég hélt að það yrði.

Bara solid. Samt undir þremur, ekki yfir. Lítið ris fannst mér.

Topparnir eru geggjaðir! Það koma samt lög hérna sem eru miðlungs. Solid fjarki, en get ekki splæst í fimmuna í þetta skipti.

Hehehelvíti góð. Áhugaverð lög, ekki einsleit eins og mörg lög frá þessum tíma vilja verða, og bara skemmtileg líka.

Tja, allt í lagi.

Ágætis riff þarna inn á milli, en heilinn minn ræður ekki við svona mikið.

Bara solid jólaplata. Pottþétt geggjuð þegar hún kom út, en í dag virkar þetta bara sem safnplata með vinsælum jólalögum 🧐

Þessi fær fjórar fyrir fjölbreytni. Hvert lag lætur mann pæla í því næsta.

Ég veit ekkert um kántrí en veit þó að þetta er solid.

Ahh, langaði að hún fengi fjórar. Fínustu hugmyndir þarna (og þrjú góð lög) en annað ekki nógu áhugavert eða bara hreinlega leiðinlegt (lítið samt).

Grípandi taktur ... en í 58 mínútur. Of langdregið.

Áhugavert. Lægðir, en líka nógu miklar hæðir til að hífa hana upp í einkunnagjöf.

Allt epískt við þessa plötu 🪑

Það er allt frábært við þessa plötu! Nafnið á henni, nafnið á listamanninum, nafnið á lögunum, plötuumslagið. Allt... nema tónlistin. Svona jazz er erfiður. Heldur sér samt í miðri stigatöflunni.

Ágætis 90s hart popp.

Klassi. Ansi agressíf, sem er gaman í þessu tilviki. Nýtur líka góðs af nostalgíunni.

Bara solid 2000s rokk. Ekkert spes en alls ekki lélegt heldur.

Klassa blús.

Flottur Dylan. En samt ekkert betri en ég hélt.

Furðu falleg. Ég veit að hann samdi Hallelujah en ég hélt að það væri bara óvart.

Bara nokkuð góð plata, eins og plata með instrúmental lögum sem eru að lágmarki 5 mínútur getur verið.

Vildi aðeins meira frá hljómsveit með svona nafni. Kannski voru textarnir frábærir, veit það ekki. Lögin smá áhugaverð.

Jazz er alltaf góður, í svona 10 sekúndur.

Það er eitthvað þarna sem grípur mig. Eru það dáleiðandi augun á plötunni? Er það áreynslulaus söngurinn og hljómurinn? Veit ekki hvað. Fjórar stjörnur!

Guð minn almáttugur.

Bara indverskt kósí. Kannski verið að tala um framhjáhald og morð en það er þá gert á fallegan hátt. Líka bara skemmtilegt að dilla sér við sítar.

Bara nokkuð gott.

Glæsileg salsa sósa. Nógu mismunandi lög til að halda manni á tánum.

Þétt rokk.

Fínasta fínt. En sæki ekki í að hlusta aftur á hana.

Sterkari en ég bjóst við. Ágætis töffleiki í þessu.

Flott, en líka erfið.

Töff, og aftur töff.

Nett og töff. Ekkert meira en það samt.

Þetta er dæmi um plötu þar sem summan er meiri en heildin.

Fínir tónar en skilur ekki mikið eftir sig.

Þetta var bara nokkuð gott. Nokkur góð lög en svo líka bara skemmtileg lög að hlusta á.

Æ, þú veist, bara... bleh? Rann bara í gegn. Samt ekkert lélegt.

Bara nokkuð ágæt. Spurning hvort að stjörnugjöfin færi upp í 4 ef ég myndi hlusta í annað skiptið...

Tja, annað hvort hefði ég gefið hærri einkunn eða lægri einkunn ef ég myndi hlusta á þetta á fullum styrk. Fílaði þetta samt alveg nógu mikið til að gefa þessu miðjuna.

Nokkrir góðir slagarar en annars bara fínt.

AAAAAAAAAAAAAAARRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGGgg

Þessi stjörnugjöf er námunduð upp í tvær. Rosalega erfið til hlustunar fyrir mig 😓

Fyrsta lagið vegur ansi þungt. Heldur hrá fyrir mig að öðru leyti. Skil samt smá hvað er verið að gera.

Hörkuplata með tveimur bangerum. Geggjað sánd sem CCR eiga.

Eeeeeerrrrfffffiiiiittttttt. En sumt gaman.

Næs heildarhljómur.

Ég er í góðu skapi þegar ég hlusta á þetta.

Hot rats? Meira svona hot mess. Nei, ég segi svona.

Þetta fannst mér ekki skemmtilegt.

Byrjaði illa. Um miðbikið fannst mér þetta samt verða fínt. Endaði svo illa líka. Langar ekki alveg að gefa tvær stjörnur, en þetta er 2,5 námundað upp í þrjár.

Þetta var nú bara solid þristur, þannig séð, fram að Kashmir. Með því lagi og eftir það fær þessi plata 4 stjörnur. Voru einhvern veginn bara öll frekar góð í hlustun eftir Kashmir.

Rosa skemmtilegt sánd. Mér finnst platan samt ekki alveg nógu sterk fyrir fjórar stjörnur, en fær samt þrjár komma eitthvað.

Ágætt, en ekkert frábært. Að sjálfsögðu góð lög þarna inn á milli en ekkert sem heillaði mig mikið eða kom á óvart.

Ágætis lög þarna. Nokkuð góðir toppar en lögin á milli eru aðeins of mikið stelpupopp (meina það ekki niðrandi). Þessi plata stefndi í fimm stjörnur en það eru nokkur sem draga hana niður í fjórar.

Tvö sterk lög sem voru næstum búin að ýta þessari upp í fjórar en restin er svolítið bragðlaus.

Eiginlega nokkuð ágætt, ætla bara að skella fjórum á þessa.

Gott þetta eina lag, en hitt bara miðlungs.

Bara næs solid þristur. Geggjuð rödd.

Kannski hörð stjörnugjöf en það er ekkert þarna sem lætur mig vilja tékka aftur á þessu.

Betri Billy þennan daginn. Leið ljúflega í gegn.

Heyrðu, bara "venjuleg" plata miðað við Bítlaplötu. Góð lög, og alls konar skemmtilegt tónlistarlega séð, en ekkert transcendant þannig séð.

Það vantar möguleikann að gefa þrjá og hálfa stjörnu. Skemmtileg plata að sumu leyti.

Tvö lög, 39 mínútur. Geggjað.

Virkar nettur gæji. Lögin bara allt í lagi.

Góður fyrri partur, en seinni hlutinn náði mér algerlega.

Smá töff, sko. Fann tilfinninguna alveg í gegn. Samt bara þrjár stjörnur, að hluta til vegna lengda laganna.

Hmm, bjóst við fleiri stjörnum frá mér.

Ég er meiri töffari eftir að hafa hlustað á þetta 😎

Solid þristur.

Það er nú bara eitthvað við hljóminn í þessari sem að heillar mig.

Þetta var bara nokkuð í lagi. Get ekki farið í fjórar, en hér er summan greinilega betri heldur en stök lög.

Bara venjulegt. Nöfnin á lögunum eru toppurinn.

Sætt bossa nova. Alveg gaman að hafa þetta í bakgrunni.

Venjuleg rokkplata? Er það ekki bara?

Þetta fannst mér bara hin skemmtilegasta live plata

Ótrúlega skemmtilegt. Fyrri helmingurinn betri, en restin samt solid.

Næs plata. Hægt að hafa hana í bakgrunni við hvað sem er örugglega.

Smooth og cool jazz. Ekkert að þessu.

Þetta hækkaði álit mitt á Rod Stewart aðeins. Skemmtileg plata að mörgu leyti.

Þetta var ekkert spes 😬

Solid. Ekkert út á þetta að setja en ekkert framúrskarandi heldur.

Góð lög. Góð heild.

Ekki besta live plata sögunnar, en samt allt í læ.

Ekki alveg nógu ánægður með þessa. Allt eitthvað voða næs en heillaði mig ekki

Lítið um þetta að segja. Samt fínt

Það var eitthvað í miðjunni sem gekk ekki upp, en annað var mjög áhugavert

Ég viðurkenni að ég var fljótlega búinn að ákveða mig í fyrsta lagi...

Gott funkdiskósoul

Alveg smá áhugavert, sérstaklega fyrir 1984. Nútímalegt sánd.

Þétt plata.

Allt eins, en ágætlega gott eins. Tvær og hálf stjarna hækkuð í þrjár.

Frábær plata. Allt lög sem verða betri saman.

Joni á toppnum hér? Ef ég væri mikill textakall þá fengi þetta örugglega fimm stjörnur.

Mér líður alltaf hálfilla með að hlusta á hann. Lögin og platan samt góð.

Lengi vel var ég í tveimur stjörnum. Svo datt þetta upp í þrjár.

Leiðinleg, en ekki allt alveg eins.

Næs plata, get ekki alveg farið í 4 stjörnur en það gæti gerst við aðra hlustun.

Töff hip hop.

Skemmtilegt og smá fjölbreytt.

Fyrri part plötunnar hugsaði ég að gefa þeim fjórar stjörnur. Fílaði hann mikið og fannst skemmtilegur. Seinni hlutinn missti aðeins dampinn og datt þá niður í þrjár stjörnur. Hef aldrei heyrt um þessa hljómsveit þrátt fyrir geggjað nafn.

Eins og segir í lýsingu á Wikipedia: Noise rock, og a challenging listening experience...

Góð lög á þessari plötu. Einhvern veginn finnst mér skrýtið að gefa henni fjórar stjörnur en samt finnst mér ekki annað meika sens 🤔

Ekkert sérstaklega grípandi plata, en alls ekki leiðinleg eða léleg.

Bara fínasti jazz (ef maður hlustar á upprunalegu plötuna). Ekkert of kreisí, og nokkrir góðir hook-ar.

Frekar dark og emó, en ég heyrði góða parta þarna.

Var ekki viss hvert þessi plata væri að fara í fyrsta lagi, en hún náði mér síðan vel.

Þetta var gott grúv. Aðeins of löng lög samt.

Jazzijazzijazzi. Mikið að gerast þarna...

Klassískt rokk. Reyndar lítið sem að situr eftir.

Betra en ég hélt. Skil alveg af hverju Björk komst á kortið með þessari plötu. Skemmtilegt!

Áhugavert konsept.

Quintessential Smiths, er það ekki bara?

Reggí er í raun allt eins, nema sum lög eru betri og önnur eru aðeins verri.

Jájá, bara allt í lagi.

Stefnulaus jazz, finnst mér.

Nokkrir góðir partar þarna.

Æjj, er ég ekki bara leiðinlegur að gefa tvær?

Hugsaði í byrjun: "ahh, er ég að fara að gefa Beastie Boys bara þrjár stjörnur?" En svo þegar Girls byrjaði þá kom banger eftir banger. Ekki alveg fimm stjörnu plata samt.

Þetta var reyndar bara fínt pönk

Glæsileg plata, vægast sagt. Otis silkimjúkur eins og fyrri daginn.

Þetta var sterkari plata en ég hélt að hún yrði.

Góðir toppar þarna, en hitt er smá leiðinlegt?

Þetta var gott. Held að ég splæsi í fjögur stirni.

Skemmtileg blanda af rugli og ekki rugli

Til hvers er þessi plata segi ég nú bara. Brian Wilson ákvað að fara í stúdíóið með hálfkláraðar hugmyndir og ýta á Rec og stoppa ekkert á milli laga. Hlustaði á hana á leið frá Fellabæ til Akureyrar og það lá við hjónaskilnaði. Good vibrations í lokin reddaði því 🙏

Aðeins of ethereal fyrir mig, en góðir sprettir inn á milli.

Held að þetta sé ekkert groundbreaking reggí, bara meira af hinu sama (sem fyrir var samt gott).

Fyrri helmingur helvíti sterkur, restin ágæt.

Næs. Ekki nógu mikið oomph til að fá fjórar samt.

Bara nokkuð góð plata. Jájá, gef henni bara fjórar.

Tony Danza er náttúrulega eitt af bestu lögum í heimi. Það bjargar samt ekki alveg plötunni.

Ef ég yrði spurður hvernig 1997 hljómaði myndi ég líklega benda á þessa plötu. Fyrir utan Bittersweet Symphony. Það er timeless.

Mehh

Það er bara alltaf töff að hlusta á Nínu

Öll lögin eru eins og þau séu tíunda besta lagið á plötu.

Hörku solid. Metallica eins og maður þekkir þá. Góðu lögin eru það góð að þau hífa hin aðeins upp.

Hafði aldrei heyrt um þessa konu. Þetta kom mér skemmtilega á óvart!

Enn ein hörkuplatan frá Bítlunum.

Þessi er svo nálægt fimm stjörnum án þess að vera fimm. Banger-a plata, en nokkur sem eru ekki alveg nógu grípandi.

Það stóð að platan væri 34 mínútur að lengd. Felt like 64 mín, am I right?!?

Ágætis lög, en allt of löng. Hefði verið ánægjulegra ef þau væru í mesta lagi fjórar mínútur. Næs sánd, samt.

Er ekki að fara að hlusta á hana aftur, en þetta var allt í lagi. Ágætlega áhugavert.

Hmm, bjóst við fjögurra eða fimm stjörnu plötu. Lítið áhugavert þarna.

Hundleiðinleg plata. MÆLI EKKI MEÐ! Löng lög sem eiga enga innistæðu fyrir því. Hvernig leyfir einhverjum svona manni að gera meira af lögum? Gef ekki eina stjörnu af því að þetta voru ekki óhljóð.

Stórglæsileg plata. Langar bara að splæsa fimm!

Bara fínasta fínt. Get ekki alveg farið í fjórar stjörnurnar samt.

Ansi erfið hlustun. Björk samdi eitt lag þarna, það bjargaði engu.

Ég skil af hverju þeir voru vinsælir í níunni.

Svoooo nálægt fimmunni. Þessi filler-lög voru ekki alveg nógu grípandi.

Það er klúbburinn. Get eiginlega ekki gefið þrjár miðað við aðrar sem ég hef gefið þrjár.

Ég hélt að ég vissi hvað ég væri að fara að hlusta á við fyrstu tvö lögin. Restin kom mér á óvart.

Fínt, en ég er ekki nógu mikill rapphaus þannig að þetta skilji eitthvað eftir.

Öðruvísi en ég bjóst við. Seinni hlutinn ýtti henni næstum upp í fjórar stjörnur að mínu mati. Allt voða næs en skilur lítið eftir sig.

Jæja... Ansi leiðinleg lög, nuff said.

Ógeðslega löng. Fyrri hlutinn gældi við fjórar stjörnur en sá seinni (þó hann innihéldi Hey Ya og Roses) dró hana remmilega niður í þrjár.

Heyrðu, bara ótrúlega fín plata. Hef aldrei heyrt um þetta band, og mun líklega aldrei heyra af því aftur. Fallegur 80s hljómur. Mæli með.

Ekkert sérstakt, en ágætt.

Nokkuð solid blúsplata.

Ansi sterk plata. Leikið sér með ýmislegt þarna.

Sexí plata.

Í rauninni bara fínasta fínt. Ekki alveg fjögurra stjörnu virði, en nálægt því.

Marvin alltaf smooth.

Hægt að þykjast vera kúl í 10 sekúndur í hverju lagi, en ekki meira en það.

Þetta er hár þristur. Ágætlega fín plata. 12 mínútna outroið hefði samt mátt missa sín

Þetta er reyndar eins og allt sem ég hef heyrt með honum, en þetta er næs eins og oftast.

Eitthvað meh bara. Góðir sprettir inn á milli.

Ansi flott bara.